Angelologie

Een engel op het bisschopspaleis in Essen, door beeldhouwer Ewald Mataré

De Angelologie is een theologische discipline die zich bezighoudt met de leer van de engelen. In de angelologie wordt geprobeerd een systematisch overzicht van de engelen, hun natuur en betekenis, te geven. Al in de vroege kerk werd het bestaan van engelen op grond van de overlevering en de Bijbel geaccepteerd.

De verspreiding van de verering van de engelen nam in de 5e eeuw een vlucht door Laurentius van Siponto, die toen in Apulië het eerste heiligdom in de Latijnse kerk ter ere van de Aartsengel Michaël vestigde. Op 8 mei 663 werd een zeeslag tussen Manfredonia en de Napolitanen door de eersten gewonnen en toegeschreven aan Michaël. In het begin van de 6e eeuw schreef Dionysius de Areopagiet zijn De caelesti hierarchia, waarin hij een uitgebreide studie maakt van de engelen in de hemel en hen in een hemelse hiërarchie plaatst (negen engelenkoren, engelen, aartsengelen, machten en krachten, tronen enz.). In de 12e eeuw zou Hildegard van Bingen de draad oppakken en verdere details toevoegen.

Depositum Fidei

Van oudsher wordt overgeleverd dat de engelen geschapen en persoonlijke wezens zijn die een geestelijke natuur hebben (zonder de precieze relatie tot de materiële wereld te beschrijven). Zowel het Oude als Nieuwe Testament bevatten verwijzingen naar de engelen. De Kerk heeft zich weinig expliciet uitgelaten over de engelen en de hiërarchie waarin deze zouden staan. Het depositum fidei ten aanzien van de engelen is neergelegd in een aantal paragrafen in de catechismus. God schiep "tegelijkertijd vanaf het begin van de tijd uit het niet beide scheppingen, de geestelijke en de lichamelijke"; [1] de engelen en de wereld zijn gelijktijdig geschapen. Engelen hebben een vrije wil, die onvergelijkbaar sterker is dan de vrije wil van de mens. [2] Engelen hebben volgens de kerk geen doel als tegenspeler van de duivel, maar zijn geschapen door en voor Christus. [3] De Kerk vereert de engelen [4] en bidt met hen tot God. [5] De engelen werken mee aan alles wat goed is voor de mens. [6] Elke gelovige vindt daarom een beschermengel [7] aan zijn zijde, [8] die het menselijk leven omringt met zijn bescherming en voorspraak. [9]

In de kerkgeschiedenis zijn verschillende keren uitspraken over engelen gedaan, die vooral omlijnen wat engelen niet zijn. De Synode van Braga (561) en het Vierde Concilie van Lateranen (1215) wezen elk manicheïstisch, kathaars dualisme af, waarin engelen een bepaalde hogere emanatie tussen de materiële en goddelijke wereld zouden innemen. Het Eerste Vaticaans Concilie herhaalde in grote lijnen de vaststelling van het Vierde Concilie van Lateranen.

In andere talen
čeština: Angelologie
Deutsch: Angelologie
Esperanto: Anĝelologio
español: Angelología
français: Angélologie
magyar: Angelológia
italiano: Angelologia
polski: Angelologia
português: Angelologia
русский: Ангелология
српски / srpski: Ангелологија