Tulisan Kanji

Dua aksara bagi Kanji. Dua aksara ini bermaksud "Karakter Han".
漢 untuk han dan
字 untuk aksara.

Kanji (漢字 ?) secara harafiahnya bermaksud "huruf-huruf Han" ialah tulisan Cina yang digunakan dalam bahasa Jepun. Kanji dikenali sebagai hànzì dalam bahasa Cina, hanja atau hanmun dalam bahasa Korea dan chữ nho (字儒) dalam bahasa Vietnam. Kanji merupakan satu daripada empat sistem penulisan yang terdapat dalam bahasa Jepun (yang lain ialah Hiragana, Katakana dan Romaji).

Sejarah

Aksara Cina
Cina Tradisional
Aksara kelainan
Cina Ringkas
Cina Ringkas pusingan kedua
Kanji
- Kyujitai
- Shinjitai
Hanja
- Gugyeol
- Hyangchal
Chu Nom
- Han Tu
Seni khat Asia Timur
- Skrip Tulang Ramalan
- Skrip Gangsa
- Skrip Mohor
- Skrip Kerani
- Skrip Biasa
- Skrip Separa Kursif
- Skrip Kursif
Kaedah Input

Terdapat percangahan pendapat mengenai permulaan penggunaan huruf Cina di Jepun, namun pakar bahasa bersepakat menerima pendapat bahawa sami Buddha membawa tulisan Cina ke Jepun sekitar abad ke-5, dan ia dibaca dalam bahasa Cina. Secara beransur-ansur, sistem yang dikenali sebagai kanbun (漢文) muncul: ini merupakan teks Cina dengan tanda diakritik untuk membenarkan penutur bahasa Jepun membacanya menurut peraturan tatabahasa Jepun.

Bahasa Jepun itu sendiri tidak mempunyai bentuk tulisan. Akhirnya sistem tulisan yang dikenali sebagai manyogana (digunakan dalam antologi sastera silam Manyoshu) berubah yang menggunakan bentuk set kanji terbatas untuk nilai fonetik sahaja, bukannya untuk nilai semantik, yang diperlukan untuk menulis sastera Jepun. Manyogana yang ditulis dalam gaya sambung menjadi hiragana, sistem tulisan yang digunakan oleh wanita (yang dinafikan pengajian tinggi). Hasil karya kesasteraan wanita era Heian ditulis menggunakan hiragana. Katakana muncul melalui laluan yang sama: pelajar monasteri memudahkan manyogana kepada unsur kandungan konstituen tunggal. Hiragana dan katakana dirujuk bersama sebagai kana.

Apabila sistem penulisan Jepun matang dan berkembang, kanji mula digunakan untuk menulis bahagian pertuturan tertentu seperti kata benda, kata sifat dan kata kerja sementara kana digunakan untuk akhiran kata kerja, perkataan yang hanya terdapat di Jepun dan perkataan asing (sebelum ini perkataan asing dieja secara fonetik dengan huruf Kanji).

Bahasa lain
Afrikaans: Kanji
العربية: كانجي
অসমীয়া: কাঞ্জি
asturianu: Kanji
azərbaycanca: Kanci
Bahasa Banjar: Kanji
Bahasa Indonesia: Kanji
বাংলা: কাঞ্জি
Bân-lâm-gú: Ji̍t-pún Hàn-jī
Basa Jawa: Kanji
Basa Sunda: Kanji
беларуская: Кандзі
български: Канджи
català: Kanji
Cebuano: Kanji
čeština: Kandži
Cymraeg: Kanji
dansk: Kanji
Deutsch: Kanji
eesti: Kanji
English: Kanji
español: Kanji
euskara: Kanji
فارسی: کانجی
français: Kanji
Gaelg: Kanji
galego: Kanji
हिन्दी: कानजी
hrvatski: Kanji
interlingua: Kanji
íslenska: Kanji
italiano: Kanji
עברית: קאנג'י
Latina: Kanji
latviešu: Kandži
Lëtzebuergesch: Kanji
lietuvių: Kandži
magyar: Kandzsi
македонски: Канџи
Malagasy: Kanji
Nāhuatl: Kanji
Nederlands: Kanji
norsk: Kanji
norsk nynorsk: Kanji
occitan: Kanji
ਪੰਜਾਬੀ: ਕਾਂਜੀ (ਲਿਪੀ)
Papiamentu: Kanji
ភាសាខ្មែរ: កាន់ជិ
polski: Kanji
português: Kanji
română: Kanji
русский: Кандзи
Scots: Kanji
Simple English: Kanji
slovenčina: Kandži
slovenščina: Kandži
کوردی: کانجی
српски / srpski: Канџи
suomi: Kanji
svenska: Kanji
Tagalog: Kanji
ไทย: คันจิ
Tiếng Việt: Kanji
Türkçe: Kanji
українська: Ієрогліфи (Японія)
اردو: کانجی
ייִדיש: קאנדזשי
粵語: 和製漢字
žemaitėška: Kandžė
中文: 日本汉字