Староанглиски јазик

Староанглиски
Englisc, Anglisc, Ænglisc
Застапен воДенешна Англија (освен најјугозападиот и и најсеверозападниот дел), делови од денешна Шкотска југоисточно од реката Форт и источните погранични предели на денешен Велс.
Изумренсе развил во средноанглиски кон XII век
Јазично семејство
ПисмоРунско, подоцна староанглиска латиница.
Јазични кодови
ISO 639-2ang
ISO 639-3ang

Староанглискиот јазик (англиски: Old English, изворно: Englisc, Anglisc, Ænglisc), наречен и англосаксонски јазик е стар облик на современиот англиски јазик. Овој јазик се зборувал во делови на Англија и јужна Шкотска во периодот од средината на V век до средината на XII век. Овој јазик спаѓа во групата на западногерманските јазици. Овој јазик е многу сличен со старофризискиот јазик и старонорвешкиот јазик. Во текот на својата историја, староанглискиот јазик прифатил некои особини од страна на келтскиот јазик.


Other Languages
Ænglisc: Ænglisc spræc
asturianu: Inglés antiguu
Bân-lâm-gú: Kó͘ Eng-gí
беларуская (тарашкевіца)‎: Стараангельская мова
brezhoneg: Hensaozneg
català: Anglès antic
čeština: Staroangličtina
Deutsch: Altenglisch
English: Old English
føroyskt: Fornenskt mál
français: Vieil anglais
Frysk: Aldingelsk
한국어: 고대 영어
հայերեն: Հին անգլերեն
Bahasa Indonesia: Bahasa Inggris Kuno
íslenska: Fornenska
latviešu: Senangļu valoda
Limburgs: Aajdingels
Lingua Franca Nova: Engles antica
Bahasa Melayu: Bahasa Inggeris Kuno
Nederlands: Oudengels
日本語: 古英語
norsk nynorsk: Gammalengelsk
occitan: Anglosaxon
Plattdüütsch: Angelsassische Sprake
português: Inglês antigo
Simple English: Old English
slovenčina: Anglosaština
slovenščina: Stara angleščina
srpskohrvatski / српскохрватски: Staroengleski jezik
svenska: Fornengelska
Türkçe: Eski İngilizce
Tiếng Việt: Tiếng Anh cổ
West-Vlams: Oudiengels
粵語: 古英文
中文: 古英语