Карло Ќелавиот

Карло Ќелавиот
Carlo calvo.jpg
Карло Ќелавиот во поодминати години, слика од неговиот псалтир
Крал на Франките
На престол 840–877
Претходник Лудвиг I
Цар на Светото Римско Царство
На престол 875–877
Крунисување 29 декември 875, Павија
Претходник Лудвиг II
Наследник Карло III
Сопружник Ирментруда Орлеанска
Рихилда Прованска
Деца
  • Џудита Фландерска
  • Лудвиг Пелтекот
  • Карло Детето
  • Лотар Сакатиот
  • Карломан
Династија Каролинзи
Татко Лудвиг Побожниот
Мајка Џудита
Роден(а) 13 јуни 823(823-06-13)
Починал(а) 6 октомври 877(877-10-06) (воз. 54 г.)
Денариј од Карло Ќелавиот искован во Париз

Карло Ќелавиот ( 13 јуни 8236 октомври 877) — крал на Западна Франкија (843–77), крал на Италија (875–77) и цар на Светото Римско Царство (875–77, како Карло II). По низата граѓански војни за време на владеењето на неговиот татко, Лудвиг Побожниот, Карло според Вердунскиот договор (843) со што го стекнал во владение западниот дел од Франкиското Царство. Тој бил внук на Карло Велики и најмладиот син на Лудвиг Побожниот од неговата втора сопруга, Џудита.

Борбите со браќата

Роден на 13 јуни 823 година во Франкфурт, [1] кога неговите постари браќа веќе биле возрасни и им биле распределени териториите за владеење односно нивните подкралства од нивниот татко. Обидите на Лудвиг побожниот и на него да му довери подкралство првично Алеманија и подоцна територијата меѓу Меза и Пиринеите (во 832 година, по неуспешното востание на Пипин I Аквитански). По бројните помирувања со бунтовните Лотар И Пипин, како и со нивниот брат Лудвиг Германецот, кралот на Баварија, ги направиле владенијата на Карло на во Аквитанија и Италија да бидат привремени, но неговиот татко не се откажал и го прогласил Карло за наследник на целото кралство кое порано било Галија и еден ден ќе стане Франција. На соборот во Ахен во 837 година, Лудвиг Побожниотги обврзал благородниците да му се поклонат на Карло како нивен наследник. [2] Пипин Аквитански починал во 838 година, по што Карло најпосле го стекнал во владение царството, [2] што ги разлутило Пипиновите наследници и благородниците во Аквитанија. [3]

Смртта на царот во 840 година довела до војна меѓу синовите. Карло стапил во сојуз со Лудвиг Германецот за да му се спротистават на новиот цар Лотар I, и заеднички го поразиле Лотар во Битката кај Фонтеноа-Пијзе на 25 јуни 841 година. [4] Следната година, двајцата браќа го потврдиле сојузот со прославената Стразбуршката заклетва. Со ова завршила војната со Вердунскиот доковор од август 843 година. Со оваа спогодба Карло ја добил во владение Западна Франкија, територијата на денешна Франција, се до Меза, Саона и Рона, дополнета со владеењето на Шпанската Краина се до Ебро. Лудвиг го стекнал источниот дел од Каролишкото Царство, познато под името Источна Франкија подоцна Германија. Лотар ја задржал кралската титула и Кралството италија. Тој исто така ги добил во владение и централните области од Фландрија па се до Рајнската област and [Бургундија]] како крал на Средна Франкија.

Other Languages
Alemannisch: Karl der Kahle
العربية: شارل الأصلع
asturianu: Carlos el Calvu
Bân-lâm-gú: Charles 2-sè
беларуская: Карл II Лысы
беларуская (тарашкевіца)‎: Карл II Лысы
български: Карл II Плешиви
brezhoneg: Karl Voal
čeština: Karel II. Holý
Cymraeg: Siarl Foel
español: Carlos el Calvo
فارسی: شارل تاس
Gaeilge: Séarlas Maol
Bahasa Indonesia: Karl yang Botak
italiano: Carlo il Calvo
ქართული: შარლ II მელოტი
Lëtzebuergesch: Charles de Plakapp
Nederlands: Karel de Kale
русский: Карл II Лысый
Simple English: Charles the Bald
slovenščina: Karel Plešasti
српски / srpski: Карло Ћелави
srpskohrvatski / српскохрватски: Charles II od Francuske
Türkçe: Dazlak Karl
українська: Карл II Лисий
Tiếng Việt: Charles Hói
West-Vlams: Karel den Kletsn
Yorùbá: Charles 1k
粵語: 光頭查理
中文: 秃头查理