Sensus communis

Aristoteles, primus scriptor qui notionem sensus communis descripsit.
Marcus Aurelius, imperator et philosophus Stoicus, qui humanisticam sensus communis notionem movit.
Adumbratio perceptionis a Renato Cartesio facta. Sensus ad sensum communem eunt, qui in glandula pineali intra cerebrum sedet, ex quo ad spiritum immaterialem eunt.
Antonius Ashley Cooper, tertius Comes Shaftesbury, qui notionem sensus communis a Romanis motam proposuit.
Ioannes Baptista a Vico, fautor educationis classicae in rhetorica, qui indicia sapientiae antiquae in sensu communi explicavit.
Thomas Reid, conditor Scholae Scoticae Sensus Communis.

Sensus communis [1] ( Graece κοινὴ αἲσθησις), vel intellectus communis, [2] vel iudicium commune, [3] vel simpliciter cor, [4] est ingenium rerum percipiendarum, intellegendarum, et iudicandarum, cuius paene omnes participes sunt, et quod a paene omnibus sine ulla disputatione rationaliter exspectari potest. [5]

Nexus interni

Other Languages
български: Здрав разум
català: Sentit comú
čeština: Zdravý rozum
Deutsch: Gemeinsinn
Ελληνικά: Κοινή λογική
English: Common sense
español: Sentido común
فارسی: عقل سلیم
suomi: Arkijärki
français: Sens commun
עברית: שכל ישר
hrvatski: Zdrav razum
magyar: Józan ész
íslenska: Almenn skynsemi
italiano: Senso comune
日本語: 常識
한국어: 공통감각
Nederlands: Gezond verstand
polski: Rozsądek
português: Senso comum
română: Bun-simț
sicilianu: Sennu
srpskohrvatski / српскохрватски: Zdrav razum
Simple English: Common sense
slovenčina: Zdravý rozum
Türkçe: Sağduyu
українська: Здоровий глузд
中文: 常理