Երեք հրացանակիրներ

Picto infobox book.png
Երեք հրացանակիրներ
Les Trois Mousquetaires
Dartagnan-musketeers.jpg
ՀեղինակԱլեքսանդր Դյումա
Տեսակվեպ
Ժանրվեպ-թերթոն և cloak and dagger novel
ԹեմաSiege of La Rochelle
Բնօրինակ լեզուֆրանսերեն
Կերպար(ներ)Դ’Արտանյան, Աթոս, Պորտոս, Արամիս, Ռիշելյե, Լուի Արդար, Աննա Ավստրիացի, Ջորջ Վիլյերս, Ժան-Արման Դյու Պեյրե, Մարի դը Ռոհան, Ջոն Ֆելտոն, Չարլզ I Ստյուարտ, լեդի Վինտեր, Շարլ-Սեզար դե Ռոշֆոր, Կոնստանցիա Բոնասյե, Պլանշե, Grimaud, Բազեն, Մուշկետոն, executioner of Lille, Բոնասյե, Lord de Winter, Կետտի և D'Artagnan's father
Նկարագրում էՓարիզ, Meung-sur-Loire, Լոնդոն, Կալե, Լա Ռոշել և Բետյուն
Շարքեռապատում հրացանակիրների մասին
ԵրկիրFlag of France.svg Ֆրանսիա
Հրատարակման տարեթիվ1844
Հրատարակում հայերեն1953 թ.
The Three Musketeers Վիքիպահեստում

«Երեք հրացանակիրները» (ֆր.՝ Les trois mousquetaires), Ալեքսանդր Դյումա Հոր կողմից 1844 թվականին գրված պատմաարկածային վեպ: Այն նվիրված է դ'Արտանյանի՝ հրացանակիր դառնալու համար տնից հեռացած մի երիտասարդ մարդու, և նրա երեք ընկերների՝ Աթոսի, Պորտոսի և Արամիսի արկածներին։ Դ'Արտանյանի պատմությունը շարունակվում է նաև երկու այլ վեպերում՝ «Քսան տարի անց» և «Վիկոնտ դե Բրաժելոն, կամ տասը տարի անց»:

Սյուժե

Դյումայի այս պատմությունը նվիրված է դ'Արտանյանի և նրա ընկերների արկածներին՝ 1625-1628 թվականների մեջ ընկած ժամանակահատվածում։

Երիտասարդ աղքատ գասկոնական ազնվական դ'Արտանյանը (որը նշանակում է Արտանյաններից) 1625 թվականի ապրիլին լքեց հայրական տունը և ուղևորվեց Փարիզ` հուսալով տեղ գտնել հրացանակիրների գնդում: Ճանապարհին` Մենգում (ֆր.՝ Meung-sur-Loire), մենամարտի բռնվեց կարդինալ Ռեշելյեյի մերձավորներից մեկի՝ դուքս Ռոշֆորի հետ, և վերջինս հափշտակեց դ'Արտանյանի հանձնարարական նամակը։ Փարիզ ժամանալուն պես դ'Արտանյանը ուղևորվում է թագավորական հրացանակիրների կապիտան պարոն դե Տրեվիլի մոտ ընդունելության, սակայն նա բացատրում է, որ, գործող օրենքների համաձայն, չի կարող սկսնակին տեղ տալ իր գնդում այնքան ժամանակ, մինչ նա չցուցաբերի իր քաջությունը կամ չի ծառայի ուրիշ տեսակի զորքերում երկու տարի և ուղարկում է նրան Դեզեսսարի գվարդիական գունդ։

Հետո պատահականությունների արդյունքում նույն օրը դ'Արտանյանը հերթականությամբ վիրավորում է երեք փորձառու հրացանակիրներին՝ Աթոսին, Պորտոսին և Արամիսին, և երեքից էլ ստանում է մենամարտի հրավեր։ Սակայն մենամարտը, որին նա ներկայանում է հաջորդ առավոտյան, ընդհատվում է կարդինալի գվարդիականների հայտնվելով, որոնք ցանկանում են ձերբակալել չորսին էլ՝ մենամարտի արգելման հրամանագրի խախտման համար։ Ի պատասխան նրանց դ'Արտանյանը և երեք հրացանակիրները միավորվում են և հաղթում գերազանցող թշնամուն, դառնալով ընկերներ։ Կարդինալ Ռիշելյեն գանգատվում է հրացանակիրների արարքից Լյուդովիկոս XIII-ին, որը կշտամբում է դե Տրևիլին, բայց գաղտնի հպարտանում է որ իր մոտ ծառայում են այդպիսի մարդիկ։

Դ'Արտանյանը վարձում է ծառա Պլանշե անունով և հանգրվանում է նպարավաճառ Բոասյոյի և նրա տիկնոջ՝ Կոստանցիայի մոտ, որին էլ շուտով սիրահարվում է։ Կոստանցիան ծառայում էր թագավորական արքունիքում, թագուհի Աննա Ավստրուհու մոտ, որը պայքարում էր Կարդինալի դեմ թագավորի վրա ազդեցության համար։ Թագուհին ժամադրության ժամանակ անհույս սիրահարված անգլիական նախարար լորդ Բեկինգհեմին նվիրում է ադամանդե տասներկու կախազարդերը, որոնք նախկինում նրան էր նվիրել թագավորը։ Կարդինալը լրտեսներից իմանալով այդ մասին որոշում է վարկաբեկել թագուհուն՝ նա համոզում է թագավորին կազմակերպել պարահանդես, որին Աննան պետք է ներկայանա կախազարդերով, որպեսզի թագավորը կարողանա հիանալ թագուհով։ Ի լրացումն այդ ամենին կարդինալի լրտես՝ Միլեդին, ուղևորվում է Անգլիա և Բեկինգհեմի մոտից հափշտակում է երկու կախազարդը։

Լորդ Բեկինգհեմի դիմանկարը

Թագուհին չիմանալով ինչ անել և իր խնդրով կիսվում է Կոնստանցիայի հետ, որը իր հերթին խոստանում է օգնել։ Կոնստանցիան իրավիճակի մասին պատմում է դ'Արտանյանին և վերջինս, նրա հանդեպ սիրուց, պատրաստ է ուղևորվել Լոնդոն, որպեսզի փրկի թագուհու պատիվը։ Նա համոզում է իր երեք ընկեր-հրացանակիրներին միանալ իրեն։ Սակայն ճանապարհը լի է վտանգներով՝ երեք հրացանակիրներին շարքից հանում են կարդինալի գվարդիականների կազմակերպած ծուղակները և դարանները։ Միայն դ'Արտանյանը ճանապարհին մենամարտելով կարդինալի դեսպան դե Վարդի հետ, հասնում է նավահանգիստ և Լա Մանշով ուղևորվում է Լոնդոն: Այնտեղ հանդիպում է Բեկինգհեմին, ստանում կախազարդերը (երկու գողացվածները փոխարինվում են Բեկինգհեմի ոսկերիչի կողմից պատրաստված կրկնօրինակներով) և ետ է վերադառնում Փարիզ, բառացիորեն վերջին պահին։ Թագուհին պարահանդեսին հայտնվում է կախազարդերով։

Մի անգամ, նկատելով հիասքանչ աղջնակի և անգլիացու միջև բուռն խոսակցությունը, վերջինիս մենամարտի է հրավիրում։ Մենամարտում հրացանակիրները հաղթում են անգլիացիներին։ Լորդ Վինտերը, որին դ'Արտանյանը խնայում է, ծանոթացնում է նրան լորդ Վինտերի մահացած եղբոր այրու՝ լեդի Կլարիկի հետ։ Դ'Արտանյանը զգացմունքներ է տածում նրա հանդեպ, սակայն նրա սպասուհի Կետտիից իմանում է, որ միլեդին սիրում է լորդ դե Վարդին։ Փոխելով դե Վարդի նամակը՝ դ'Արտանյանը միլեդիի ատելությունն է առաջացնում իր սերը վանող լորդի նկատմամբ։ Նա որոշում է դ'Արտանյանի ձեռքերով սպանել դե Վարդին և գիշեր անցկացնել նրա հետ։ Այդ ժամանակ դ'Արտանյանը նրա ուսին նկատում է դաջվածք և հիշում է Աթոսի գաղտնիքն մասին, որը պատմել էր, որ ժամանակին ուներ կին, բայց նկատելով, որ նա դաջվածք ունի, Աթոսն իմանում է, որ նա գող է և գեղջուկ (ազնվականներին չէին դաջում), սպանում է նրան, այն ժամանակվա ֆեոդալի իրավունքով և ուղևորվում է ծառայության։

Նույն ժամանակ թագավորը սկսում է խռովարար ամրոց Լա Ռոշելի պաշարումը՝ հուգենոտների հենարանը։ Երեք հրացանակիրները և դ'Արտանյանը, որը նույնպես հրացանակիր էր, պատերազմում ցուցաբերում են խիզախության և անվախության հրաշքներ։ Կարդինալը ծագրում է Բեկինգհեմի սպանությունը և այդ նպատակով Լոնդոն է ուղարկում Միլեդիին։ Այդ կնոջ մեջ Աթոսը ճանաչում է իր նախկին կնոջը՝ տիկին դե Լա Ֆերին։ Հրացանակիրները լորդ Վինտերին նախազգուշացնում են վտանգի մասին, և Միլեդին ձերբակալվում է Անգլիա ոտք դնելուն պես։ Սակայն նրան հաջողվում է գայթակղել լորդ Վինտերի հպատակ կապիտան Ֆելտոնին, որը նրան ազատում է և նրա դրդմամբ սպանում է Բեկինգհեմին։

Միլեդին վերադառնում է Ֆրանսիա և հայտնվում միանձնուհիների մենաստանում։ Այդ մենաստանում կախազարդերի պատմությունից հետո թաքնվում էր նաև Կոստանցիան։ Միլեդին, շահելով նրա վստահությունը, փորձում է առևանգել։ Երբ անսպասելիորեն մենաստան են ժամանում հրացանակիրները՝ Միլեդին թունավորում է Կոստանցիային։ Հրացանակիրները հետապնդում են Միլեդիին, ձերբակալում և դատապարտում մահապատժի։ Լիլլի դահիճը, որի եղբորը նույնպես սպանել է Միլեդին, ի կատար է ածում դատավճիռը։

Հրացանակիրներն իրենց արաքների համար սպասում էին խիստ պատժի։ Բայց Ռիշելյեն, գաղտնի զգուշանալով իր գործընկերուհուց, գնահատում է դ'Արտանյանի պոտենցիալը և ի նշան հաշտության նվիրում է նրան հրացանակիրների լեյտենանտի կոչում։ Անմիջապես պաշարման ավարտից հետո Պորտոսը ամուսնանում է հարուստ այրու հետ, իսկ Արամիսը դառնում է աբբա։ Միայն Աթոսը շարունակում է ծառայությունը արդեն դ'Արտանյանի հրամանատարությամբ և միայն 1631 թվականին լքում է ծառայությունը՝ ստանալով ժառանգություն։

Other Languages
azərbaycanca: Üç muşketyor
беларуская: Тры мушкецёры
беларуская (тарашкевіца)‎: Тры мушкетэры
کوردی: سێ چەکدار
hrvatski: Tri mušketira
Bahasa Indonesia: Les Trois Mousquetaires
日本語: 三銃士
한국어: 삼총사
Lëtzebuergesch: Les Trois Mousquetaires
Nederlands: De drie musketiers
srpskohrvatski / српскохрватски: Les Trois Mousquetaires
Simple English: The Three Musketeers
slovenčina: Traja mušketieri
slovenščina: Trije mušketirji
српски / srpski: Три мускетара
українська: Три мушкетери
vepsän kel’: Koume mušketörad
中文: 三劍客
Bân-lâm-gú: Saⁿ Kiàm-kheh