Գերմանիա

Bundesrepublik Deutschland
Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետություն
Գերմանիայի դրոշ
Դրոշ
Գերմանիայի զինանշանը
Զինանշան
Ազգային օրհներգ՝

Գերմանիայի դիրքը
Գերմանիայի տեղագրական քարտեզ
ՄայրաքաղաքԲեռլին
Ամենամեծ քաղաքմայրաքաղաք
Պետական լեզուներգերմաներեն
Կառավարումխորհրդարանական հանրապետություն
 - ՆախագահՖրանկ-Վալտեր Շթայնմայեր
 - ԿանցլեռԱնգելա Մերկել
Հիմնադրում
 - Հայտարարվածհոկտեմբերի 3 1990 
Տարածք
 - Ընդհանուր357, 168 կմ²  (63-րդ)
 - Ջրային (%)աննշան
Բնակչություն
 - 2015 նախահաշիվը80, 854, 408[1]  (58-րդ)
 - 2011 մարդահամարը81, 471, 832[2] 
 - Խտություն226 /կմ² (58-րդ)
586 /մղոն²
ՀՆԱ (ԳՀ)2015 գնահատում
 - Ընդհանուր$3.815 տրիլիոն[3] (5-րդ)
 - Մեկ շնչի հաշվով$46, 896 Գերմանիայի ՀՆԱ-ն</ref> (20-րդ)
ՀՆԱ (անվանական)2015 գնահատում
 - Ընդհանուր$3.413 տրիլիոն[4] (4-րդ)
 - Մեկ շնչի հաշվով$41, 955[5] (20-րդ)
Ջինի (2013)29, 7[6] (միջին
ՄԶՀ (2014)Green Arrow Up Darker.svg 0.911[7] (բարձր) (6th)
ԱրժույթԵվրո (EUR)
Ժամային գոտի+1, +2
Ազգային դոմեն.de
Հեռախոսային կոդ++49

Գերմանիա, պաշտոնապես Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետություն (գերմ.՝ Bundesrepublik Deutschland), պետություն Եվրոպա աշխարհամասում։ Գտնվում է Կենտրոնական Եվրոպայում, ընդհանուր սահմաններ ունի հյուսիսում՝ Դանիայի (68 կմ), արևմուտքում՝ Նիդերլանդների (577 կմ), Բելգիայի (167 կմ) և Լյուքսեմբուրգի (138 կմ), հարավ-արևմուտքում՝ Ֆրանսիայի (451 կմ), հարավում՝ Շվեյցարիայի (334 կմ) և Ավստրիայի (784 կմ), արևելքում՝ Լեհաստանի (456 կմ) և Չեխիայի (646 կմ) հետ։ Գերմանիայի խոշոր քաղաքներն են Բեռլինը, Համբուրգը, Մյունխենը և Քյոլնը։

Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության տարածքը քիչ ավելի է հարևան Լեհաստանի տարածքից, բայց բնակչությունը համարյա 2 անգամ գերազանցում է նրան։ 2007 թվականի հուլիսի դրությամբ 82, 400, 996 մարդ։ 2, 1 միլիոն ԵՄ-ի ներգաղթածներ են, 1, 5՝ եվրոպական այն երկրներից, ովքեր չեն հանդիսանում ԵՄ անդամ, և 3 միլիոն թուրքեր[8][9][10][11]։ Գերմանիան ԵՄ-ի ամենախիտ բնակեցված երկիրն է։

Պատմություն

Հնագույն Շրջան

Մ․թ․ա․ I հազարամյակի վերջին Գերմանիայի տարածքում բնակվող գերմանների ցեղերը բախվեցին Հռոմեական պետության հետ։ 3-րդ դարում ցեղերի տեղաշարժերի և խառնվելու հետևանքով առաջացան գերմանների ցեղային նոր կազմավորումներ, որոնց մի մասը 4-6-րդ դարերում ժողովուրդների մեծ գաղթի ժամանակ զբաղեցրեց Արևմտյան Հռոմեական կայսրության տարածքը։ Գերմանիայում բնակություն հաստատեցին ալեմանները, բավարացիները, արևելյան ֆրանկները, սաքսերը, թյուբինգացիները, ֆրիզները։ VI—VIII դդ․ Գերմանիայի տարածքը նվաճեցին ֆրանկները։ Այդ նվաճումն ուղեկցվում էր քրիստոնեության տարածմամբ։ Կարոլինգների կայսրության անկումից հետո Գերմանիա մտավ Արևելաֆրանկյան թագավորության մեջ, և սկսվեց գերմանական մարզերի պետական առանձնացումը, որն ավարտվեց գերմանական վաղ ֆեոդալական պետության ձևավորումով։ Այն ընդգրկում էր Սաքսոնիա, Ֆրանկոնիա, Ալեմանիա (Շվաբիա), Բավարիա ցեղային դքսությունները և այլ հողեր։ Գերմանիան համեմատաբար միասնական պետական ամբողջություն Էր։ Սաքսոնական դինաստիայի (919—1024) թագավորների օրոք մեծ ազդեցություն ձեռք բերեցին դքսերը։ Արդեն Տայնրիխ I (919—936) հաճախ Էր ընդհարվում նրանց հետ։ Դքսերի դեմ հաջող պայքար մղեց Օտտոև I (936—973

Սրբազան Հռոմեական Կայսրության քարտեզը

Սրբազան Հռոմեական Կայսրություն (Առաջին Ռայխ)

Տունգար քոչվորների և նորմանների անընդմեջ հարձակումներին վերջ տալուց հետո գերմանական ֆեոդալները գրավեցին պոլաբյան սլավոնների հողերը։ 951 թվականին Օտտոն I իրեն ենթարկեց Հյուսիսային Իտալիան, 962 թվականին գրավեց Հռոմը, և պապը նրան թագադրեց կայսր։ Դրանով սկիզբ դնելով Սրբազան Հռոմեական Կայսրությանը։ XI դ․ վերջին ֆեոդալական հարաբերություններն ընդգրկեցին ամբողջ Գերմանիան, ուժեղացավ քաղաքական ապակենտրոնացումը։ Օգտվելով դրանից պապությունը պայքար սկսեց գերմանական կայսրերի դեմ՝ քաղաքական տիրապետության համար, որն ավարտվեց 1122 թվականի Վորմսի փոխհամաձայնությամբ։ Սակայն կայսրերի և պապերի հակամարտությունը չավարտվեց։ Ֆրիդրիխ I Բարբարոսան (1152—1190) վերսկսեց իտալական արշավանքները, որոնք ավարտվեցին հյուսիսիտալական քաղաքների հաղ–թանակով (1176)։ Միևնույն ժամանակ գերմանական իշխանները խաչակրաց արշավանքների պատրվակով նվաճեցին պոլաբյան սլավոնների, ինչպես նաև Էլբայից արևելք ու Մերձբալթիկայում ապրող ժողովուրդների հողերը։ XIII դ․ սուսերակիրների օրդենը նվաճեց լիվերի և էստերի, անաոնական օրդենը՝ պրուսների հողերը։ Իտալական քաղաքականությունը, ապա էքսպանսիան Արևելքում («Դրանգ նախ Օստեն») նպաստեցին ֆեոդալների հզորացմանը։ Երկիրը բաժանվեց առանձին իշխանությունների։ Քաղաքները, միավորվելով միությունների մեջ (Տանզա, քաղաքների Շվաբյան և Տռենոսյան միություններ), իրենք էին ձգտում ապահովել առևտրի անվտանգությունը։ Թագավորական իշխանությունը պահպանել էր միայն շատ սահմանափակ, ձևական իրավունքներ։ Առավելապես հզորացել էին կուրֆյուրստները, որոնք ընտրում էին թագավորին (կայսրին) և վճռում համապետական կարևորագույն հարցերը։ 1438-ից կայսերական գահը փաստորեն ժառանգական դարձավ (մինչև 1806) Տաբսբուրգների համար, որոնք տիրում էին նաև ավստրիական հողերին, Նիդերլանդներին (XV դ․ վերջից), Չեխիային, Տունգարիայի մի մասին (XVI դարից), իսկ Կարլոս V-ի (1519—1556) ժամանակ՝ նաև Իսպանիային, Իտալիայի մի մասին և Իսպանիայի ամերիկյան գաղութներին։ XV դ․ Գերմանիայի տնտեսական և քաղաքական կյանքում տեղի ունեցան կարևոր տեղաշարժեր, որոնք դրսևորվեցին Ռեֆորմացիայում։ Կաթոլիկ եկեղեցու դեմ 1517 թվականին բռնկված շարժման գագաթնակետը հանդիսացավ գյուղացիական պատերազմը։ Այդ շարժումը, որը Ֆ․ էնգելսը բնութագրել է որպես առաջին բուրժուական հեղափոխությունը Եվրոպայում, պառակտվեց 3 ուղղությամբ՝ իշխանական, չափավորբյուրգերական և ժողովրդական ռեֆորմացիայի, որը հասարակության հեղափոխական վերակառուցման կոչ էր անում։

Սրբազան Հռոմեական Կայսրության անկում

Չնայած հերոսական պայքարին, Գյուղացիական պատերազմը պարտություն կրեց։ Հաշտությունից հետո Գերմանիան բաժանվեց 2 ճամբարի՝ կաթոլիկական և բողոքական իշխանությունների։ XVI—XVII դդ․ սկզբին երկիրը տնտեսական անկում էր ապրում։ Կայսրության ներսում 1618 թ.-ին բռնկված պատերազմը, որը վերածվեց համաեվրոպականի, ծանր հետևանքներ ունեցավ երկրի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական զարգացման համար։ 1648 թվականի Վեստֆալյան հաշտությունն ամրապնդեց Գերմանիայի տարանջատումը առանձին (մոտ 300) պետություն-իշխանությունների, որոնցից XVII—XVIII դդ․ ուժեղացան 2 խոշոր պետություններ՝ Ավստրիան և Պրուսիան։ XVIII դ․ կեսին Ավստրիան իր իշխանությունը տարածեց Բելգիայի, Միլանի և Նեապոլիտանական թագավորության վրա, սակայն Պրուսիան, որն ուժեղացել էր Ֆրիդրիխ II-ի թագավորության (1740—1786) շրջանում, սկսեց մրցակցել նրա հետ և Ավստրիական ժառանգության համար (1741—1748) ու Ցոթնամյա (1756—1763) պատերազմներում իրեն միացրեց Սիլեզիան։ Ավստրիան և Պրուսիան մասնակցեցին հեղափոխական, ապա նապոլեոնյան Ֆրանսիայի դեմ եվրոպական միապետների պատերազմներին։ 1806 թ.-ին Գերմանիայի արևմտյան մասում, Նապոլեոնի հովանավորությամբ, կազմվեց Հռենոսյան միությունը։ Ավստրիական զորքերի մի շարք պարտություններից հետո, 1806 թ.-ին, «Հռոմեական սրբազան կայսրությունը» վերացվեց։ Պարտություն կրեցին նաև պրուսացիները։ Պրուսիան կորցրեց իր հողերի գրեթե կեսը։ Նրա կառավարող շրջանները ստիպված էին անցկացնել բուրժուական բնույթի մասնակի բարեփոխումներ։

Պրուսիան 1871 թվականին

Պրուսիա

Ռուսաստանում նապոլեոնյան բանակի ջախջախումից հետո, 1813 թ.-ին Գերմանիայի տարածքը ազատագրվեց նվաճողներից։ Վիեննայի կոնգրեսի որոշմամբ ստեղծվեց Գերմանիայի միությունը (39 պետություններից), որտեղ ղեկավար դեր էր խաղում Ավստրիան։ XIX դ․ 30-ական թթ․ Գերմանիայում սկսվեց արտադրական հեղաշրջում։ 1834 թ.-ին ստեղծվեց Գերմանիայի մաքսային միությունը, որը նպաստեց ազգային շուկայի ձևավորմանը, արդյունաբերության ու առևտրի զարգացմանը։ 1844 թ.-ին տեղի ունեցավ Սիլեզիայի ջուլհակների ապստամբությունը։ 40-ական թթ․ Գերմանիայում ծնունդ առավ պրոլետարիատի գիտական աշխարհայացքը՝ մարքսիզմը, որի հիմնադիրներն էին գերմանացի ժողովրդի մեծ զավակներ Կառլ Մարքսը և Ֆ․ էնգելսը։ 1848-1849 թթ.-ին տեղի ունեցավ բուրժուադեմոկրատական հեղափոխություն, որի գլխավոր խնդիրներն էին ազգային հարցի լուծումը, ֆեոդալա-միապեաական վարչակարգի վերացումը, ագրարային հարցի դեմոկրատական լուծումը։ Բուրժուազիայի դավաճանական քաղաքականության հետևանքով հեղափոխությունը պարտություն կրեց։ 1862 թ.-ին Պրուսիայի թագավոր Վիլհելմ I կառավարության ղեկավար նշանակեց Գերմանիայի Բիսմարկին, որը Պրուսիայի շուրջը Գերմանիայի միավորումն իրականացրեց «երկաթով ու արյունով»։ Այդ ուղղությամբ առաջին քայլերը եղան դանիական պատերազմը (1864) և ավստրո-պրուսական պատերազմը (1866

Գերմանական Կայսրությունը 1871-1918 թվականներին

Գերմանական Կայսրության Միավորում (Երկրորդ Ռայխ)

Ավստրիայի պարտությունից հետո Պրուսիան Մայն գետից հյուսիս գտնվող պետություններից իր գլխավորությամբ ստեղծեց հյուսիս-գերմանական միությունը (1867)։ Գերմանիայի միավորման վերջին փուլը հանդիսացավ պատերազմը Ֆրանսիայի դեմ։ 1871 թ.հունվարի 18-ին՝ Վերսալում Գերմանիան հռչակվեց կայսրություն՝ Վիլհելմ I-ի գլխավորությամբ։ Ֆրանսիայից Պրուսիային անցան Էլզասը և Արևելյան Լոթարիևգիան։ Պրուսիան ստացավ 5 միլիարդ ֆրանկ ռազմատուգանք։ Այս բոլորը նպաստեցին Գերմանիայի արագ զարգացմանը։ XIX դ․ 70-ական թթ․ Գերմանիայի բանվոր դասակարգը հասավ զգալի հաջողությունների։ 1875 թ.-ին Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական բանվորական կուսակցության և լասալյան համընդհանուր գերմանական բանվորական միության միավորման հետևանքով ստեղծվեց Գերմանիայի սոցիալիստական բանվորական կուսակցությունը։ Բանվորական շարժման դեմ պայքարն ուժեղացնելու նպատակով ռայխստագը 1878 թ.-ին բացառիկ օրենք ընդունեց սոցիալիստների դեմ։ Սակայն կանգնեցնել սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության ազդեցության աճն այլևս չէր կարելի։ 1890 թ.-ին օրենքը վերացվեց։ Բիսմարկի քաղաքականությունն ուղղված էր յունկերա-բուրժուական միլիտարիստական պետության ամրապնդմանը։ 1879 թ.-ին Գերմանիան դաշինք կնքեց Ավստրո-Հունգարիայի հետ ընդդեմ Ֆրանսիայի և Ռուսաստանի։ Երբ 1882 թ.-ին նրանց միացավ Իտալիան, կազմվեց Եռյակ միությունը, ի հակակշիռ որի հետագայում կազմվեց Անտանտը։ 90-ական թթ․ Գերմանիան իր պրոտեկտորատը հաստատեց Աֆրիկայի զգալի տարածքների (Տոգո, Կամերուն, Արևելյան Աֆրիկա և այլն) վրա, 90-ական թթ․ զավթեց խաղաղօվկիանոսյան մի շարք կղզիներ։ XIX դ․ վերջին, XX դ․ սկզբին Գերմանիան թևակոխեց իմպերիալիզմի փուլը։ Տնտեսապես զարգացմամբ առաջ անցնելով Անգլիայից` պայքար ծավալեց աշխարհի վերաբաժանման համար։ Գերագնահատելով իր ռազմական հզորությունը և ենթադրելով, որ Մեծ Բրիտանիան չի աջակցի Ռուսաստանին` Գերմանիան սանձազերծեց առաջին համաշխարհային պատերազմը։

Առաջին Համաշխարհային Պատերազմ

Գերմանական Կայսրության տարածքային կորուստները Առաջին Աշխարհամարտում

1914 թ.-ի օգոստոսին 1-ին Գերմանիան պատերազմ հայտարարեց Ռուսաստանին, օգոստոսի 3-ին՝ Ֆրանսիային, օգոստոսի 4-ին Անգլիան պատերազմ հայտարարեց Գերմանիային։ Պատերազմի հենց սկզբից Գերմանիայի աջ սոցիալ-դեմոկրատները սոցիալ-շովինիստական դիրք գրավեցին, ըստ Էության նրանց հարեց նաև ցենտրիստական խմբավորումը Կ․ Կաուցկու գլխավորությամբ։ Միայն ձախ սոցիալ-դեմոկրատները հավատարիմ մնացին պրոլետարական ինտերնացիոնալիզմին։ 1915 թ.-ի գարնանը նրանք ստեղծեցին «Ինտերնացիոնալ» խումբը, որը 1916 թ.-ին վերանվանվեց «Սպարտակ», իսկ ավելի ուշ վերածվեց «Սպարտակ միության»։ 1918 թ.-ին Գերմանիայում ստեղծվեց հեղափոխական իրադրություն։ Հեղափոխության սկիզբ ծառայեց գերմանական ծովայինների ապստամբությունը Քիլում։ Շատ քաղաքներում ստեղծվեցին միություններ։ Նոյեմբերի 9-ին ապստամբություն բռնկվեց Բեռլինում։ Միապետական կարգը վերացվեց։ Սակայն իշխանությունն անցավ աջ սոցիալ-դեմոկրատների ղեկավարների և «Անկախ սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության» ղեկավարների ձեռքը, որոնք կապ հաստատեցին բանակի գերագույն հրամանատարության հետ և կնքեցին հեղափոխությունը ճնշելու գաղտնի համաձայնագիր։ 1918 թ.նոյեմբերի 11-ին Կոմպիենում Գերմանիան զինադադար կնքեց Անտանտի հետ։ 1919 թ.հունիսի 28-ին Վերսալում կնքվեց Գերմանիայի համար խայտառակ պայմանագիր, որով կտրուկ կրճատվեց զորքերի թիվը, Էլզաս և Լոթարինգիա նահանգներն անցան Ֆրանսիային, իսկ երկրի սահմանները կրեցին զգալի փոփոխություններ։ Առաջին համաշխարհայինի օրերին եֆրեյտորի աստիճան ստացավ մի ավստրիացի, ով պատմության մեջ պետք է հիշվեր, որպես ամենադաժան դիկտատոր, նրա անունն էր՝ Ադոլֆ Հիտլեր։

Նացիոնալ-սոցիալիզմը և Երրորդ Ռայխը՝ Հիտլերյան Գերմանիան

Նախագահ Հինդենբուրգ

Հետպատերազմյան շրջանում Գերմանիային պատուհասել էր ճգնաժամը։ Ազգային փոքրամասնությունների թիվը կտրուկ աճել էր, շատացել էին հոմոսեքսուալիստները, մարմնավաճառները, եվրոպաբնակ հրեաները, աղանդավորները և կոմունիստները։ Նախագահ Հինդենբուրգն այլևս չէր կարողանում ղեկավարել եևրկրը։ Տեղի էին ունենում բազում կոմունիստական ահաբեկչություններ։ Օրեցօր ավելանում էին Եֆրեյտոր Հիտլերի գաղափարակիցները, որոնք պահանջում էին Գերմանիայի անկախացումը կոմունիստներից, նրանք դատապարտում էին Մարքսիզմը, համարելով Մարքսին և Էնգելսին ազգի թշնամիներ։ Նացիստները խորաես ներշնչված էին Իտալիայի հեղափոխությունից, որն իրականացրել էր ֆաշիստական կուսակցության առաջնորդ Բենտիո Մուսսոլինին՝ Դուչեն։ 1925 թ.-ի ցույցի ժամանակ Նացիստները տապալվում են, իսկ նրանց առաջնորդ Ադոլֆ Հիտլերը դատապարտվում 5 տարի ազատազրկման, սակայն Հիտլերը բանտում մնում է միայն 10 ամիս։ Հենց բանտարկության տարիներին նա գրում է իր առաջին աշխատությունը ՝ ՛՛Իմ պայքարը՛՛ գիրքը, որտեղ ներկայացնում է իր կենսագրությունը, մեկտեղելով Գերմանիայի ազատագրման իր պլանները։ Նախագահ Հինդենբուրգը, փորձելով ազատվել ճգնաժամից, առերես կանցլեր է նշանակում արտաքին գործերի նախարար Բրյունինգին, սակայն նրա փոխարեն գործում են ուրիշները՝ գեներալներ և քաղաքական գործիչներ, սակայն տեսնելով որ երկիրին ավելի է կործանվում 1933 թվականի հունվարի 30-ին նախագահ Հինդենբուրգը Հիտլերին նշանակում է կանցլեր։ 1934 թ Հինդենբուրգը մահանում է, իսկ վարչապետի և նախագահի պաշտոնները միացվում են։ Հիտլերը վարչական գործերի հետ մեկտեղ սկսում է կատարել հասարակաքաղաքաշինական գործեր։ Երկրում արգելվում են հրեական ծագմամբ Մարքս-Էնգելսյան գրքերի տարածումը, ապա այրվում են բոլոր օրինակները, սկսում են կառուցվել աշխատանքային ճամբարներ, փոխվում է սահմանդրությունը, օրենսգիրքը։ Գերմանիան պաշտոնապես անվանվում է Երրոդ Ռայխ, իսկ Հիտլերը՝ Ֆյուրեր։ Վերակառուցվում է Ռայխստագը, որը 1933 թ հրկիզել էին կոմունիստները։

Ադոլֆ Հիտլեր

Հիտլերը պնդում էր, որ արիացիներից բացի ոչ մի ուրիշ ազգ ըտրյալ չէ, իսկ արիացի էին համարվում գերմանացիները, հայերը, ‌[փա՞ստ] հնդիկները, նորվեգները, ֆինլանդացիները և պարսիկները։ Հիտլերի իրականացրած սպանությունների և բռնի աշխատանքի զոհերն էին երկրի համար վտանգավոր հրեաները, մարմնավաճառները, հոմոսեքսուալիստները, ավազակները, կաշառակերները, աղանդավորները, կոմունիստները, ռուսները և հայրենիքի դավաճանները։

Նախապատերազմյան շրջան

Ֆաշիզմից ներշնչվեց նաև Ճապոնիան, իսկ Հիտլերին հաջողվեց ստեղծել Հռոմ-Բեռլին-Տոկիո հզոր կապը։ Գերմանիան դուրս եկավ ազգերի լիգայից և զարկ տվեծ արդյունաբերությանը, ավելացան կրթական հաստատությունների թիվը։ Ավստրաիան, Չեխոսլովակիան, Ֆրանսիան և Լյուքսենբուրգը մտան Երրորդ Ռայխի կազմի մեջ։ 1939 թվականի սեպտեմբերի 1-ին Գերմանիան հարձակվեց Լեհաստանի վրա՝ սկսելով Եվրոպայում Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքը Եվրոպայում (անիմացիա)։ Գերմանիայի տարածքները ներկված են կապույտ գույնով

Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմ

1940 թ.-ի մարտին Գերմանիան գրավեց Բելգիան, Նիդերլանդները, իսկ ապրիլին ներխուժեցին Դանիա և Նորվեգիա։ Հունիսին հանձնվեց Ֆրանսիան։ 1940 թ.-ի սեպտեմբերին Բեռլինում Գերմանիայի, Իտալիայի և Ճապոնիայի միջև կնքվեց ռազմական դաշինք։ Գերմանիան անմիջապես սկսեց ԽՍՀՄ-ի վրա հարձակվելու նախապատրաստությունները։

1941 թ.-ի ապրիլին Գերմանիան գրավեց Հարավսլավիան և Հունաստանի մեծ մասը, իսկ 1941 թ.-ի հունիսի 22-ին, հարձակվեց ԽՍՀՄ-ի վրա։ Հիտլերը սկսեց իրագործել ռուսների բնաջնջման Բարբարոսսա պլանը, գրավեց ռուսական շատ տարածքներ և կարողացավ շրջափակման մեջ պահել Ռուսաստանի համար շատ կարևոր նշանակություն ունեցող Լենինգրադ քաղաքը։ 1941 թ սեպտեմբերի 8-ից մինչև 1944 թ հունվարի 27-ին ՝ շուրջ 3 տարի Լենինգրադը մնաց շրջափակման մեջ։ Հակառակորդ կողմում իրենց ուժերը միավորեցին Չեչիլը՝ Անգլիա և Ռուզվելտը՝ ԱՄՆ, որոնց իհարկե միացավ ԽՍՀՄ առաջնորդ Ստալինը։ Երրորդ Ռայխին միացան Հունաստանը, Նորվեգիան, Ֆինլանդիան, Ռումինիան, Բուլղարիան, Լեհաստանը և Նիդեռլանդները։ 1943 թ.-ին Մուսսոլինի իշխանությունը տապալվեց։ 1944 թ.-ի հունիսին բացվեց պատերազմի երկրորդ ճակատը, իսկ 1945 թ.-ի հունվար-փետրվարին սովետական բանակը մտավ Գերմանիա։

Գերմանիայի տարածքային բաժանոււմը Երկրորդ աշխարհամարտի ավարտից հետո

Հետպատերազմյան շրջան

Համաձայն արդի պատմագիտության, 1945 թ ապրիլի 30-ին Հիտլերը ինքնասպան եղավ, մայիսին ԽՍՀՄ զորքերը մտան Բեռլին իսկ մայիսի 9-ին վերջնականապես ԽՍՀՄ-ը հաղթանակ տարավ։ Մայիսի 8-ին Բեռլինում ստորագրվեց Երրորդ Ռայխի կապիտուլյացիայի ակտը։ Գերմանիան բաժանվեց չորս օկուպացիոն գոտիների՝ սովետական, անգլիական, ամերիկյան և ֆրանսիական, Բեռլինը՝ համապատասխանաբար չորս հատվածի։ Գերմանիայում Գերագույն իշխանությունը իրենց վրա վերցրեցին ԽՍՀՄ-ի, Անգլիայի, ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի կառավարությունները։ Որոշվեց հաստատել լեհ-գերմանական նոր սահման։ 1946 թ.-ի ապրիլին Արևելյան Գերմանիայում կոմունիստական և սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցությունները միավորվեցին Գերմանիայի սոցիալիստական միասնական կուսակցության (ԳՍՄԿ) մեջ։ Արևմտյան Գերմանիայում դեմոկրատական վերափոխումներ չիրագործվեցին։ 1946 թ.-ի դեկտեմբերի 2-ին Անգլիան և ԱՄՆ համաձայնագիր կնքեցին օկուպացիոն գոտիները միավորելու մասին, հետո նրանց միացավ նաև ֆրանսիական օկուպացիոն գոտին։ 1948 թ.-ին ԱՄՆ, Անգլիան և Ֆրանսիան արմևմտյան գոտիներում անցկացրին անջատ դրամական ռեֆորմ։ Գերմանիայի պառակտման այս միջոցառումներն ավարտվեցին 1949 թ.-ի սեպտեմբերին Արևմտա-գերմանական պետության՝ Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետության (ԳՖՀ) ստեղծումով։ Նախագահ ընտրվեց Թ․ Հոյսը, կանցլեր դարձավ քրիստոնեա-դեմոկրատական միության ղեկավար Կ․ Ադենաուերը։ Գերմանիայի դեմոկրատական ուժերի համախմբման և վճռական գործողություններ ձեռնարկելու նպատակով կազմվեց Դեմոկրատական Գերմանիայի ազգային ճակատը (ԴԳԱ&)։ 1949 թ.-ի հոկտեմբերի 7-ին ժողովրդական խորհուրդը, որն ընտրվել էր գերմանիայի ժողովրդական կոնգրեսի կողմից, հռչակեց Գերմանական Դեմոկրատական Հանրապետության (ԳԴՀ) ստեղծումը։ Գործողության մեջ մտավ նաև դեմոկրատական սահմանադրությունը։ ԳԴՀ-ի նախագահ ընտրվեց Վ․ Պիկը, պրեմիեր֊մինիստր դարձավ Գ․ Գրոտևոլը։ Սովետական կառավարությունը ԳԴՀ-ի կառավարությանը հանձնեց սովետական զինվորական վարչության ֆունկցիաները։

Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն

Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետություն

Երկու գերմանական պետություններից մեկն է, որը 20-րդ դարում երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո գտնվում է ժամանակակից Գերմանիայի տարածքում։ Տարածված ոչ պաշտոնական անվանումը՝ Արևմտյան Գերմանիա էր։

Գոյություն է ունեցել 1949 թվականի մայիսի 23-ից մինչև 1990 թվականի հոկտեմբերի 3-ը՝ երբ Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունը և Արևմտյան Բեռլինը մտան ԳՖՀ-ի կազմի մեջ։

Other Languages
Acèh: Jeureuman
адыгабзэ: Германие
Afrikaans: Duitsland
Akan: Germany
Alemannisch: Deutschland
አማርኛ: ጀርመን
aragonés: Alemanya
Ænglisc: Þēodscland
العربية: ألمانيا
ܐܪܡܝܐ: ܓܪܡܢ
مصرى: المانيا
asturianu: Alemaña
авар: Герман
Aymar aru: Alimaña
azərbaycanca: Almaniya
تۆرکجه: آلمان
башҡортса: Германия
Boarisch: Deitschland
žemaitėška: Vuokītėjė
Bikol Central: Alemanya
беларуская: Германія
беларуская (тарашкевіца)‎: Нямеччына
български: Германия
भोजपुरी: जर्मनी
Bislama: Jemani
bamanankan: Alimaɲi
বাংলা: জার্মানি
བོད་ཡིག: འཇར་མན།
বিষ্ণুপ্রিয়া মণিপুরী: জার্মানি
brezhoneg: Alamagn
bosanski: Njemačka
ᨅᨔ ᨕᨘᨁᨗ: Jerman
буряад: Германи
català: Alemanya
Chavacano de Zamboanga: Alemania
Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄: Dáik-guók
нохчийн: Германи
Cebuano: Alemanya
Chamoru: Alemaña
ᏣᎳᎩ: ᎠᏛᏥ
Tsetsêhestâhese: Ma'evé'ho'éno
کوردی: ئەڵمانیا
corsu: Germania
qırımtatarca: Almaniya
čeština: Německo
kaszëbsczi: Miemieckô
словѣньскъ / ⰔⰎⰑⰂⰡⰐⰠⰔⰍⰟ: Нѣмьци
Чӑвашла: Германи
Cymraeg: Yr Almaen
dansk: Tyskland
Deutsch: Deutschland
Zazaki: Almanya
dolnoserbski: Nimska
डोटेली: जर्मनी
ދިވެހިބަސް: ޖަރުމަނުވިލާތް
ཇོང་ཁ: ཇཱར་མ་ནི
eʋegbe: Germany
Ελληνικά: Γερμανία
emiliàn e rumagnòl: Germâgna
English: Germany
Esperanto: Germanio
español: Alemania
eesti: Saksamaa
euskara: Alemania
estremeñu: Alemaña
فارسی: آلمان
Fulfulde: Almaanya
suomi: Saksa
Võro: S'aksamaa
Na Vosa Vakaviti: Jamani
føroyskt: Týskland
français: Allemagne
arpetan: Alemagne
Nordfriisk: Tjüschlönj
furlan: Gjermanie
Frysk: Dútslân
Gaeilge: An Ghearmáin
Gagauz: Germaniya
贛語: 德國
Gàidhlig: A' Ghearmailt
galego: Alemaña
گیلکی: آلمان
Avañe'ẽ: Alemáña
गोंयची कोंकणी / Gõychi Konknni: जर्मनी
𐌲𐌿𐍄𐌹𐍃𐌺: 𐌲𐌰𐌹𐍂𐌼𐌰𐌽𐌾𐌰
ગુજરાતી: જર્મની
Hausa: Jamus
客家語/Hak-kâ-ngî: Tet-koet
Hawaiʻi: Kelemānia
עברית: גרמניה
हिन्दी: जर्मनी
Fiji Hindi: Germany
hrvatski: Njemačka
hornjoserbsce: Němska
Kreyòl ayisyen: Almay
interlingua: Germania
Bahasa Indonesia: Jerman
Interlingue: Germania
Igbo: Jémanị
Ilokano: Alemania
ГӀалгӀай: Германи
íslenska: Þýskaland
italiano: Germania
ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ/inuktitut: ᔮᒪᓂ
日本語: ドイツ
Patois: Joermani
la .lojban.: dotygu'e
Basa Jawa: Jerman
ქართული: გერმანია
Qaraqalpaqsha: Germaniya
Taqbaylit: Lalman
Адыгэбзэ: Джэрмэн
Kabɩyɛ: Caama
Kongo: Alemanyi
Gĩkũyũ: Njĩrĩmani
қазақша: Германия
kalaallisut: Tyskit Nunaat
ភាសាខ្មែរ: អាល្លឺម៉ង់
ಕನ್ನಡ: ಜರ್ಮನಿ
한국어: 독일
Перем Коми: Немечму
къарачай-малкъар: Германия
Ripoarisch: Dütschland
kurdî: Almanya
kernowek: Almayn
Кыргызча: Германия
Latina: Germania
Ladino: Almania
Lëtzebuergesch: Däitschland
лезги: Германия
Lingua Franca Nova: Deutxland
Luganda: Girimane
Limburgs: Duitsland
Ligure: Germania
lumbaart: Germania
lingála: Alémani
لۊری شومالی: آلمان
lietuvių: Vokietija
latgaļu: Vuoceja
latviešu: Vācija
मैथिली: जर्मनी
Basa Banyumasan: Jerman
Malagasy: Alemaina
олык марий: Немыч Эл
Māori: Tiamana
Baso Minangkabau: Jerman
македонски: Германија
മലയാളം: ജർമ്മനി
монгол: Герман
मराठी: जर्मनी
Bahasa Melayu: Jerman
Malti: Ġermanja
Mirandés: Almanha
မြန်မာဘာသာ: ဂျာမနီနိုင်ငံ
مازِرونی: آلمان
Dorerin Naoero: Djermani
Nāhuatl: Alemania
Napulitano: Germania
Plattdüütsch: Düütschland
Nedersaksies: Duutslaand
नेपाली: जर्मनी
नेपाल भाषा: जर्मनी
Nederlands: Duitsland
norsk nynorsk: Tyskland
norsk: Tyskland
Novial: Germania
Nouormand: Allemangne
Sesotho sa Leboa: Jeremane
Chi-Chewa: Germany
occitan: Alemanha
Livvinkarjala: Germuanii
Oromoo: Jarmanii
ଓଡ଼ିଆ: ଜର୍ମାନୀ
Ирон: Герман
ਪੰਜਾਬੀ: ਜਰਮਨੀ
Pangasinan: Alemanya
Kapampangan: Alemanya
Papiamentu: Alemania
Picard: Alemanne
Deitsch: Deitschland
Pälzisch: Deutschland
पालि: जर्मनी
Norfuk / Pitkern: Doichland
polski: Niemcy
Piemontèis: Almagna
پنجابی: جرمنی
Ποντιακά: Γερμανία
پښتو: المان
português: Alemanha
Runa Simi: Alimanya
rumantsch: Germania
Romani: Jermaniya
Kirundi: Ubudage
română: Germania
armãneashti: Ghermãnia
tarandíne: Germanie
русский: Германия
русиньскый: Нїмецько
Kinyarwanda: Ubudage
संस्कृतम्: शर्मण्यदेशः
саха тыла: Германия
sardu: Germania
sicilianu: Girmania
Scots: Germany
سنڌي: جرمني
davvisámegiella: Duiska
srpskohrvatski / српскохрватски: Njemačka
සිංහල: ජර්මනිය
Simple English: Germany
slovenčina: Nemecko
slovenščina: Nemčija
Gagana Samoa: Siamani
chiShona: Germany
Soomaaliga: Jarmalka
shqip: Gjermania
српски / srpski: Њемачка
Sranantongo: Doysrikondre
SiSwati: IJalimane
Sesotho: Jeremane
Seeltersk: Düütsklound
Basa Sunda: Jérman
svenska: Tyskland
Kiswahili: Ujerumani
ślůnski: Mjymcy
தமிழ்: ஜெர்மனி
ತುಳು: ಜರ್ಮನಿ
తెలుగు: జర్మనీ
tetun: Alemaña
тоҷикӣ: Олмон
ትግርኛ: ጀርመን
Türkmençe: Germaniýa
Tagalog: Alemanya
Tok Pisin: Siamani
Türkçe: Almanya
Xitsonga: Jarimani
татарча/tatarça: Алмания
chiTumbuka: Germany
Twi: Gyaaman
reo tahiti: Heremani
тыва дыл: Германия
удмурт: Германия
ئۇيغۇرچە / Uyghurche: گېرمانىيە
українська: Німеччина
اردو: جرمنی
oʻzbekcha/ўзбекча: Germaniya
vèneto: Germania
vepsän kel’: Saksanma
Tiếng Việt: Đức
West-Vlams: Duutsland
Volapük: Deutän
walon: Almagne
Winaray: Alemanya
Wolof: Almaañ
吴语: 德国
isiXhosa: IJamani
მარგალური: გერმანია
ייִדיש: דייטשלאנד
Yorùbá: Jẹ́mánì
Vahcuengh: Dwzgoz
Zeêuws: Duutsland
中文: 德国
文言: 德國
Bân-lâm-gú: Tek-kok
粵語: 德國
isiZulu: IJalimani