Umberto Eco

Umberto Eco
Umberto Eco 04.jpg
Nacemento5 de xaneiro de 1932
 Alessandria
Falecemento19 de febreiro de 2016
 Milán
Causacancro de páncreas
NacionalidadeItalia
Relixiónateísmo
Educado enUniversidade de Turín
Ocupaciónfilósofo, novelista, ensaísta, pedagogo, guionista, tradutor, catedrático de universidade, semiótico, escritor e crítico literario
CónxuxeRenate Ramge
XénerosNovela, ensaio
Coñecido/a porIl nome della rosa
PremiosOficial da Lexión de Honra, Commandeur des Arts et des Lettres‎, Orde do Mérito das Ciencias e as Artes, Austrian State Prize for European Literature, Knight Commander's Cross of the Order of Merit of the Federal Republic of Germany, Premio Príncipe de Asturias de Comunicación e Humanidades, doutor honoris causa, doutor honoris causa, Prémio Médicis estrangeiro, Premio Strega, Honorary doctor of the Free University of Berlin, Honorary doctor of the University of Liège, Honorary doctor of the Katholieke Universiteit Leuven, Knight Grand Cross of the Order of Merit of the Italian Republic, Honorary doctor of the Brown University, honorary doctor of Tel Aviv University, doutor honoris causa, honorary doctor of the University of Uppsala, honorary doctorate of the University of Glasgow e sen etiquetar
Umberto Eco signature.svg
editar datos en Wikidata ]

Umberto Eco, nado en Alessandria (Piemonte) o 5 de xaneiro de 1932 e finado en Roma o 19 de febreiro de 2016, foi un profesor universitario e autor italiano de numerosos ensaios sobre semiótica, estética medieval, comunicación de masas, lingüística e filosofía, aínda que entre o grande público é coñecido especialmente polas súas novelas.

  • traxectoria

Traxectoria

Doutorouse en 1954 pola Universidade de Turín cunha tese sobre Santo Tomé de Aquino e a escolástica medieval. Traballou como profesor nas universidades de Turín, Florencia e Milán. Foi titular da cátedra de Semiótica e director da Escola superior de Humanidades da Universidade de Boloña; é secretario da Asociación Internacional de Semiótica, que cofundou en 1969. Interesouse polas vangardas (A obra aberta; Opera Aperta, 1962), a cultura popular contemporánea (Apocalípticos e integrados; Apocalittici e integrati, 1964), a semiótica (A estrutura ausente; La struttura assente, 1968, Tratado de semiótica xeral; Trattato di semiotica generale, 1975 - texto fundamental), a teoría de recepción (Lector in fabula, 1979) ou Os limites da interpretación (I limiti dell'interpretazione, 1990). No Tratado presenta a súa famosa definición de que o signo é "todo aquilo que pode ser usado para mentir".

A súa primeira novela, O Nome da rosa (Il nome della Rosa, 1980), resultou un éxito de vendas e crítica a nivel mundial a pesar do seu contido denso en referencias e discusións eruditas. Nesta novela posmodernista, na que se mesturan o xénero policíaco, o histórico e o filosófico, un monxe investiga unha serie de asasinatos relacionados coa biblioteca dun mosteiro que se converte no centro de herexías e controversias relixiosas medievais. Foi levada ao cine en 1986 por Jean-Jacques Annaud. Na súa segunda novela, O Péndulo de Foucault ( Il pendolo di Foucault, 1988), uns editores deciden inventar unha macro-conspiración, construída a partir de teorías conspirativas clásicas, co resultado imprevisto de que se ven atrapados polo que crían que era só ficción. En Baudolino (2000) mestura todos os mitos posíbeis do medievo tardío nunha procura que vai máis alá do mundo coñecido. A misteriosa chama da raíña Loana ( La misteriosa fiamma della regina Loana, 2005) é o bildungsroman dun rapaz italiano durante o fascismo narrado cando, maior xa, tenta recuperar a memoria da súa identidade tras un accidente que só lle permite lembrarse do que leu.

Other Languages
Afrikaans: Umberto Eco
Alemannisch: Umberto Eco
aragonés: Umberto Eco
العربية: أومبرتو إكو
asturianu: Umberto Eco
Aymar aru: Umberto Eco
azərbaycanca: Umberto Eko
žemaitėška: Umberts Ekos
беларуская: Умберта Эка
беларуская (тарашкевіца)‎: Умбэрта Эка
български: Умберто Еко
brezhoneg: Umberto Eco
bosanski: Umberto Eco
català: Umberto Eco
čeština: Umberto Eco
Чӑвашла: Умберто Эко
Cymraeg: Umberto Eco
Deutsch: Umberto Eco
Ελληνικά: Ουμπέρτο Έκο
English: Umberto Eco
Esperanto: Umberto Eco
español: Umberto Eco
euskara: Umberto Eco
estremeñu: Umberto Eco
français: Umberto Eco
furlan: Umberto Eco
Gaeilge: Umberto Eco
hrvatski: Umberto Eco
hornjoserbsce: Umberto Eco
Kreyòl ayisyen: Umberto Eco
magyar: Umberto Eco
հայերեն: Ումբերտո Էկո
Bahasa Indonesia: Umberto Eco
íslenska: Umberto Eco
italiano: Umberto Eco
Basa Jawa: Umberto Eco
ქართული: უმბერტო ეკო
kurdî: Umberto Eco
Кыргызча: Эко Умберто
Lëtzebuergesch: Umberto Eco
lumbaart: Umberto Eco
lietuvių: Umberto Eco
latviešu: Umberto Eko
Malagasy: Umberto Eco
македонски: Умберто Еко
кырык мары: Эко, Умберто
Bahasa Melayu: Umberto Eco
Napulitano: Umberto Eco
Nederlands: Umberto Eco
norsk nynorsk: Umberto Eco
occitan: Umberto Eco
polski: Umberto Eco
Piemontèis: Umberto Eco
português: Umberto Eco
Runa Simi: Umberto Eco
română: Umberto Eco
armãneashti: Umberto Eco
русский: Эко, Умберто
саха тыла: Умберто Эко
sicilianu: Umbertu Ecu
srpskohrvatski / српскохрватски: Umberto Eco
Simple English: Umberto Eco
slovenčina: Umberto Eco
slovenščina: Umberto Eco
српски / srpski: Умберто Еко
svenska: Umberto Eco
Türkçe: Umberto Eco
татарча/tatarça: Umberto Eko
українська: Умберто Еко
Tiếng Việt: Umberto Eco
Winaray: Umberto Eco
Yorùbá: Umberto Eco