Tebe (lúa)

Tebe
Thebe.jpg
Imaxe de Tebe tomada pola sonda Galileo o 4 de xaneiro do 2000.
Descubrimento
Descuberta porS. Synnott / Voyager 1
Descuberta no5 de marzo de 1979
Designación alternativaXúpiter XIV
Características orbitais
Raio orbital medio221.889 ± 0,6 km (3.11 RX)[1]
periapse218.000 km[2]
apoapse226.000 km[3]
Excentricidade0,0175 ± 0,0004[1]
Período orbital0,674536 ± 0,000001 días (16 h 11,3 min)[1]
Inclinación1,076 ±0,003° (respecto do ecuador de Xúpiter)[1]
Satélite deXúpiter
Características físicas
Dimensións116 × 98 × 84 km³[4]
Raio medio49,3 ± 2,0 km[4]
Volume~500.000 km3
Masa4,3 x 1017 kg[5]
Densidade media0,86 g/cm³ (asumida)
Gravidade superficial~0,013 m/s2 (0,004 g)[4][6]
Velocidade de escape20–30 m/s[7][8]
Período de rotaciónsincrónica
Albedo0,047 ± 0,003[9]
Oblicuidade da eclípticacero
Temperatura~124 K

Tebe ( ou en grego Θήβη), tamén coñecido coma Xúpiter XIV, e a cuarta lúa máis próxima a Xúpiter. Foi descuberta por Stephen P. Synnott a partir de imaxes obtidas pola Voyager 1 o 5 de marzo de 1979, cando esta sonda orbitaba Xúpiter.[10] No ano 1983 foi bautizada oficialmente co nome dunha ninfa mitolóxica, Tebe.[11]

A órbita de Tebe descansa na beira exterior do Anel difuso de Tebe, o cal está composto de material expulsado da propia lúa.[7] Tebe é a segunda lúa máis grande das catro lúas interiores de Xúpiter. Tebe ten unha forma irregular e unha cor tirando a vermella, pensase que ten unha composición semellante a de Amaltea, que consiste en xeo de auga poroso e cantidades descoñecidas doutros materiais. A súa superficie inclúe grandes cráteres e montañas altas.[4]

Tebe foi fotografada nos anos 1979 e 1980 polas sondas Voyager 1 e 2, e máis tarde e con moito máis detalle, sería fotografada pola sonda Galileo nos anos 90.[4]

Descubrimento e observacións

Tebe foi descuberta por Stephen P. Synnott a partir de imaxes obtidas pola Voyager 1 o 5 de marzo de 1979, e recibiu inicialmente a designación de S/1979 J 2.[10][12] No ano 1983 foi bautizada oficialmente co nome dunha ninfa mitolóxica, Tebe, a cal era amante de Zeus—o equivalente grego de Xúpiter.[11]

Despois do descubrimento feito pola Voyager 1, Tebe foi fotografado pola sonda Voyager 2 no ano 1980.[7] Con todo, antes da chegada da sonda Galileo a Xúpiter, a información sobre Tebe era moi escasa. A Galileo fotografou a meirande parte da superficie de Tebe e definiu a súa composición.[4]

Other Languages
Afrikaans: Thebe (maan)
Alemannisch: Thebe (Mond)
العربية: ثيبي (قمر)
تۆرکجه: تئبه (قمر)
беларуская: Фіва (спадарожнік)
беларуская (тарашкевіца)‎: Тэба (спадарожнік Юпітэра)
български: Тива (спътник)
বাংলা: থীবী
brezhoneg: Thebe (loarenn)
bosanski: Teba (satelit)
Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄: Thebe (ôi-sĭng)
corsu: Tebe
čeština: Thebe (měsíc)
Deutsch: Thebe (Mond)
English: Thebe (moon)
Esperanto: Tebo (luno)
فارسی: تبه (قمر)
suomi: Thebe
français: Thébé (lune)
Gaeilge: Thebe
עברית: תבה
hrvatski: Teba (mjesec)
Bahasa Indonesia: Thebe (satelit)
한국어: 테베 (위성)
коми: Фива
Lëtzebuergesch: Thebe (Mound)
македонски: Теба (месечина)
മലയാളം: തീബ്
မြန်မာဘာသာ: သီးဘီ (ဂြိုဟ်ရံလ)
Plattdüütsch: Thebe (Maand)
Nederlands: Thebe (maan)
norsk nynorsk: Jupitermånen Thebe
پنجابی: تھیب
português: Tebe (satélite)
română: Thebe (satelit)
srpskohrvatski / српскохрватски: Teba (mjesec)
Simple English: Thebe (moon)
slovenčina: Téba (mesiac)
slovenščina: Teba (luna)
српски / srpski: Теба (сателит)
svenska: Thebe (måne)
Tagalog: Thebe (buwan)
Türkçe: Thebo
українська: Теба (супутник)
Tiếng Việt: Thebe (vệ tinh)
Winaray: Thebe (bulan)
中文: 木卫十四
Bân-lâm-gú: Thebe (oē-chheⁿ)
粵語: 木衞十四