Sulfolobus

Sulfolobus
Micrografía electrónica de Sulfolobus infectada polo virus de Sulfolobus STSV1. Barra = 1 μm.
Micrografía electrónica de Sulfolobus infectada polo virus de Sulfolobus STSV1. Barra = 1 μm.
Clasificación científica
Dominio:Archaea
Reino:Crenarchaeota
Filo:Crenarchaeota
Clase:Thermoprotei
Orde:Sulfolobales
Familia:Sulfolobaceae
Xénero:''Sulfolobus''
Brock, Brock, Belly & Weiss, 1972
Especies
  • S. acidocaldarius
  • S. islandicus
  • S. metallicus
  • S. neozealandicus
  • S. shibatae
  • S. solfataricus
  • S. sp. AMP12/99
  • S. sp. CH7/99
  • S. sp. FF5/00
  • S. sp. G81
  • S. sp. H
  • S. sp. JP2
  • S. sp. JP3
  • S. sp. K00 8-41
  • S. sp. L00 11
  • S. sp. L00 24
  • S. sp. M02
  • S. sp. MV2/99
  • S. sp. MVSoil3/SC2
  • S. sp. MVSoil6/SC1
  • S. sp. NGB23/00
  • S. sp. NGB6/00
  • S. sp. NL8/00
  • S. sp. NO82
  • S. sp. NOB8H2
  • S. sp. RC3
  • S. sp. RC6/00
  • S. sp. RCSC1/01
  • S. sp. Sko-3
  • S. sp.
  • S. sp. Ta
  • S. sp. Tu A
  • S. sp. Tu B-1
  • S. sp. Y00 58-82
  • S. sp. Y01 90#-18
  • S. sp. Y99 9-16
  • S. sp. Y99 9-23
  • S. tengchongensis
  • S. thuringiensis
  • S. tokodaii
  • S. yangmingensis
  • Sulfolobus sp. non cultivados

Sulfolobus é un xénero de microorganismos procarióticos termófilos pertencente ao dominio das arqueas.[1]

As especies do xénero Sulfolobus crecen en fontes termais volcánicas cun óptimo a pH 2-3 e a temperaturas de 75-80 °C, polo que son organismos acidófilos e termófilos. As células de Sulfolobus teñen forma irregular e son flaxeladas.

As especies do xénero noméanse xeralmente pola localidade onde foron illadas por primeira vez, por exemplo, Sulfolobus solfataricus foi illada por primeira vez no volcán italiano Solfatara. Outras especies poden atoparse por todo o mundo en áreas volcánicas ou xeotérmicas, como nas formacións chamadas pozas de barro ou solfataras.

Estrutura celular e metabolismo

Os Sulfolobus poden crecer tanto litoautotroficamente oxidando xofre e sulfuro de hidróxeno e fixando CO2, coma quimoioheterotroficamente utilizando o xofre para oxidar compostos carbonados reducidos. Porén, o crecemento heterótrofo só foi observado en presenza de oxíxeno. As súas principais vías metabólicas son unha vía glicolítica, unha vía da pentosa fosfato, e o ciclo de Krebs. Ademais de respirar aerobicamente xofre ou compostos carbonados, Sulfolobus pode tamén oxidar o ión ferroso a ión férrico, o cal ten aplicación na industria mineira.[2] S. tokodaii cepa 7 oxida sulfuro de hidróxeno a sulfato intracelularmente, o que se ten aplicado no tratamento de augas industriais.

A forma da célula é esférica con algúns lóbulos ben marcados. Todas as arqueas teñen lípidos con enlaces éter entre os grupos da cabeza da molécula e as cadeas laterais, o que fai que os lípidos sexan máis resistentes á calor e acidez que os lípidos con enlace éster de bacterias e eucariotas. As Sulfolobales teñen uns raros lípidos tetraéter. Nas Sulfolobales, os lípidos con enlace éter están unidos covalentemente a través da "bicapa" da membrana (que, por tanto, en realidade, non é propiamente unha bicapa senón monocapa), formando os tetraéteres. Os tetraéteres axudan ás especies de Sulfolobus a sobrevivir ás condicións ácidas extremas e ás altas temperaturas.

Other Languages
aragonés: Sulfolobus
čeština: Sulfolobus
English: Sulfolobus
español: Sulfolobus
euskara: Sulfolobus
français: Sulfolobus
magyar: Sulfolobus
Bahasa Indonesia: Sulfolobus
polski: Sulfolobus