Ourivaría

Taller de ourivaría doado polo artista Fernando Marmolejo ao Museo de Artes e Costumes Populares (Sevilla).

A ourivería ou ourivaría é o traballo artístico realizado sobre utensilios ou adornos de metais preciosos, ou aliaxes deles para facer xoias, obxectos de adorno ou de culto. [1] Procede do latín auri ‘ouro’ e faber ‘fabricador’. Os metais que constitúen os obxectos de ourivaría propiamente devanditos son eminentemente a prata e o ouro ou unha mestura de ambos que na antiguedade adoitava chamarse Electró.

Historia

Artigo principal: Historia da ourivaría.

Co ouro e a prata fabricábanse xa desde a Prehistoria, [2] utensilios moi variados como vaixelas, pezas de adorno, xoias, moedas, estatuas seguindo o estilo, a ornamentación e o gusto propios da época e da nación que os elabora, como pode observarse percorrendo as principais civilizacións.

As técnicas empregadas no traballo do ouro foron moi sinxelas ao comezo. A martelada en frío proporcionaba láminas e fíos que podían adoptar formas diferentes. Posteriormente, pero aínda nunha época temperá, utilizáronse o quentado e a fusión. Os avances técnicos supuxeron unha diversificación das formas.

Na Península Ibérica, a partir do Bronce final documéntanse as pezas compostas e as primeiras aliaxes voluntarias, sobre todo en Galicia, atopáronse bos exemplares de brazaletes, colares e pendentes de ouro, algúns deles con aplicacións de filigrana que poderían ser da época da arte ibérica propiamente dito.

Véxase tamén: Idade dos Metais.
Other Languages
asturianu: Orfebrería
беларуская: Злотніцтва
български: Златарство
català: Orfebreria
español: Orfebrería
français: Orfèvrerie
italiano: Oreficeria
Nederlands: Edelsmeedkunst
polski: Złotnictwo
português: Ourivesaria
русский: Ювелирика
українська: Золотарство