Gran Cisma

O Gran Cisma é a denominación que se dá ao acontecemento que dividiu a Cristiandade en Catolicismo Occidental e Ortodoxia Oriental. Aínda que se acostuma datar no ano 1054, O Cisma entre Occidente e Oriente vese na actualidade como o resultado dun dilatado período de estrañamento entre as dúas Igrexas. As causas primarias do Cisma foran as disputas sobre a autoridade papal ( o Papa reclamaba que el posuía autoridade sobre os catro patriarcas orientais de fala grega) e sobre a admisión, por parte das Igrexas Orientais, da cláusula de filioque no Credo de Nicea. Aínda hoxe a Ortodoxia Oriental sostén que a primacía do Patriarca de Roma era só honoraria, e que só posúe autoridade sobre a súa propia diocese e que non ten autoridade para mudar as decisións tomadas por un Concilio Ecuménico. Houbo outras diferenzas, menos significativas, como variantes sobre prácticas litúrxicas e queixas conflitivas sobre xurisdicións territoriais.

Orixes

Desde os primeiros tempos, a Igrexa recoñeceu a posición especial de tres bispos, que eran denominados patriarcas: O bispo de Roma, o patriarca de Alexandría e o patriarca de Antioquía. A estes engadiuse o patriarca de Constantinopla e máis o patriarca de Xerusalén, ambos confirmados como tales polo Concilio de Calcedonia, no 451. Os patriarcas mantiveron a súa preeminencia sobre os bispos da Igrexa. De entre eles, o bispo de Roma e o patriarca de Constantinopla eran considerados cun status maior a causa de que as súas sedes eran as dúas capitais do Imperio romano.

A división posterior do Imperio romano contribuíu á desunión da Igrexa. Teodosio o Grande, morto no 395, foi o último Emperador que gobernou sobre un Imperio romano unido. Logo do seu falecemento, o territorio foi dividido en dúas partes: oriental e occidental, cada unha co seu propio Emperador. A fins do século V, o Imperio romano occidental, fora destruído polas tribos xermánicas, en tanto o Imperio romano oriental (coñecido tamén como o Imperio bizantino) continuou subsistindo. Así que a unidade do Imperio romano foi o primeiro en caer.

Moitos outros factores contribuíron ao apartamento entre Oriente e Occidente. A lingua oficial no Occidente era o latín, mentres a do Oriente era o grego. Moi logo da caída do Imperio occidental, o número de persoas capaces de falar tanto grego como latín comezou a minguar, de xeito que a comunicación entre ambas as dúas zonas foi máis difícil. Coa ruptura da comunicación lingüística, a unidade cultural comezou tamén a quebrarse. As dúas metades da Igrexa dividíronse dun modo semellante; usaban ritos diferentes e tiñan variantes diferentes de interpretación das doutrinas relixiosas. Aínda que o Gran Cisma tería lugar varios séculos despois, os seus alicerces eran perceptíbeis xa antes.

Other Languages
Afrikaans: Oos-Wes-skisma
asturianu: Cisma d'Oriente
беларуская (тарашкевіца)‎: Вялікая схізма
bosanski: Crkveni raskol
čeština: Velké schizma
Cymraeg: Y Sgism Fawr
Ελληνικά: Σχίσμα του 1054
Esperanto: Orienta skismo
euskara: Zisma Nagusia
hrvatski: Crkveni raskol
Bahasa Indonesia: Skisma Timur–Barat
íslenska: Kirkjusundrungin
italiano: Grande Scisma
ქართული: დიდი სქიზმა
latviešu: Lielā Shizma
македонски: Големата Шизма
Bahasa Melayu: Perpecahan Timur-Barat
Plattdüütsch: Greeksch Schisma
Nederlands: Oosters Schisma
norsk nynorsk: Det store skismaet
português: Grande Cisma
română: Marea Schismă
sicilianu: Scisma Granni
srpskohrvatski / српскохрватски: Raskol Istoka i Zapada
සිංහල: East-West Schism
Simple English: East-West Schism
slovenčina: Východná schizma
slovenščina: Velika shizma
српски / srpski: Велики раскол
Tiếng Việt: Ly giáo Đông–Tây