Federico II Hohenstaufen

Federico II de Hohenstaufen
Rei de Sicilia
Rei de romanos
Rei de Xerusalén
Emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico
Frederick II and eagle.jpg
O emperador Federico II Hohenstaufen
Rei de Sicilia
1198-1250
PredecesorConstanza I
SucesorConrado I
Rei de romanos
1212-1220
PredecesorOtón IV
SucesorHenrique VII

Nacemento26 de decembro de 1194
Iesi, Pentápole, Sacro Imperio Romano Xermánico[1]
Falecemento13 de decembro de 1250
Castel Fiorentino, Sacro Imperio Romano Xermánico[2]
Consorte
  • DescendenciaVéxase Matrimonios e descendencia
    Casa realCasa de Hohenstaufen
    ProxenitoresHenrique VI Hohenstaufen, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico
    Constanza I de Sicilia

    Escudo de Federico II Hohenstaufen
    Escudo de armas dos Hohenstaufen de Sicilia

    Federico II de Hohenstaufen, nado o 26 de decembro de 1194 en Iesi, na Pentápole, Sacro Imperio Romano Xermánico, e finado o 13 de decembro de 1250 en Castel Fiorentino, Sacro Imperio Romano Xermánico, foi rei de Sicilia, rei de Alemaña (fomalmente, Rei de romanos) e de Xerusalén, e emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico.

    Era neto de Federico Barbarroxa e de Roger II de Hauteville, e foi unha das figuras máis interesantes da historia universal polas súas cualidades extraordinarias e o seu carácter excéntrico, distinto ao dos homes da súa época e adiantado a eles en máis de un sentido.

    A súa personalidade, pouco convencional, levábao a romper de continuo cos usos e costumes do seu tempo, razón pola cal alcumárono xa en vida co adxectivo stupor mundi 'asombro do mundo'. Tamén foi alcumado como puer Apuliae 'fillo da Puglia', novo Mesías, redentor e principe da paz. E, polas súas continuas desavinzas co papado, foi chamado o Anticristo, perseguidor da Igrexa e herexe.[3] Foi tamén un dos escritores máis representativos da escola siciliana, escola que el fundou.

    Matrimonios e descendencia

    • Margarita (novembro de 1226 - agosto de 1227).
    • Conrado IV, Rei de romanos.
    • Xordán (nacido na primavera de 1236, non logrou sobrevivir un ano). A este neno se lle deu o nome de pila de Xordán porque foi bautizado con auga traída para tal efecto desde o río Xordán.
    • Inés (n. e m. en 1237).
    • Henrique Otto (18 de febreiro de 1238 - maio de 1253), en honor de Enrique III de Inglaterra tío seu, foi nomeado gobernador de Sicilia e comprometeu a ser o rei de Xerusalén despois da morte de seu pai, pero el morreu tres anos despois que aquel e nunca foi coroado. Comprometeuse con varias sobriñas do papa Inocencio IV, pero non casou con ningunha.
    • Federico (1239-1240)
    • Margarita de Sicilia (1 de decembro de 1241 - 8 de agosto de 1270), casada con Alberto II de Meissen.
    • Federico tiña unha relación con Bianca Lancia (ca. 1200/10-1230/46), posibelmente a partir de 1225. Unha fonte afirma que durou 20 anos. Outras, que casou co emperador en articulo mortis. Bianca deulle tres fillos:

    Mateo de París relata a historia dun matrimonio en artículo mortis (no leito de morte) entre eles cando Bianca estaba morrendo, pero este matrimonio nunca foi recoñocido pola Igrexa. Porén, os nenos de Bianca foron considerados segundo parece por Federico como lexítimos, evidenciándose isto polo matrimonio da súa filla Constanza co emperador de Nicea, e porque nomeou a Manfredo príncipe de Taranto e rexente de Sicilia.

    Other Languages
    Alemannisch: Friedrich II. (HRR)
    Nederlands: Keizer Frederik II
    Piemontèis: Federich II
    srpskohrvatski / српскохрватски: Fridrik II., car Svetog rimskog carstva
    Seeltersk: Freerk II. (HRR)
    oʻzbekcha/ўзбекча: Fridrix II Shtaufen
    Bân-lâm-gú: Friedrich 2-sè