Ana Pastor Julián

Medalla de Galiza.svg
Ana María Pastor Julián.

Ana María Pastor Julián, nada o 11 de novembro de 1957 en Cubillos, provincia de Zamora, [1] é unha médica e política española que realizou a totalidade da súa vida profesional en Galicia.

Dende xullo de 2016 é presidenta do Congreso dos Deputados. Anteriormente foi ministra de Sanidade e Consumo do Goberno de España entre os anos 2002 e 2004 e ministra de Fomento entre 2011 e 2016.

Traxectoria

Formación

Naceu no seo dunha familia de labradores. O seu pai, Victoriano Pastor, aínda que nacido en Viveiro, residía na vila zamorana de Cubillos. [2] Ana Pastor fixo os seus primeiros estudos na escola da súa vila natal, sendo unha alumna aventaxada de Evangelina, a súa mestra. Na súa xuventude pensaba ser matemática, [1] pero máis tarde orientouse cara á medicina, licenciándose na Universidade de Salamanca, e especializánsode en Medicina Familiar e Comunitaria.

Ademais de licenciada en Medicina e Cirurxía, é MBA en Business Administration. [3] Ademais, é funcionaria do Corpo Superior de Saúde Pública e Administración Sanitaria do Estado.[ Cómpre referencia]

Actividade como médica

O seu primeiro destino profesional foi como médica no centro de saúde do concello de Crecente, posto obtido por oposición. Alí coñeceu ao que sería o seu marido, o crecentense José Benito Suárez Costa, hoxe presidente da Autoridade Portuaria de Marín- Pontevedra. [1] [4]

Posteriormente foi xefa do servizo de Planificación Sanitaria da delegación pontevedresa da Consellería de Sanidade e Servizos Sociais, logo foi xerente de Atención Primaria na provincia de Pontevedra e despois directora provincial do Sergas.

Actividade na política

Ana Pastor canda Rosa Díez, nunha manifestación de Galicia Bilingüe.
Ana Pastor en 2014.

En 1996, tras o triunfo electoral do Partido Popular nas eleccións xerais, foi nomeada directora xeral da Mutualidad Xeral de Funcionarios Civís do Estado ( MUFACE), dependente do ministerio de Administracións Públicas, que tiña daquela como titular a Mariano Rajoy.

A partir dese momento inicia unha carreira ascendente na administración do Estado, que a levan a ocupar sucesivamente os postos de subsecretaría en todos os departamentos dos que Rajoy foi nomeado ministro: Educación e Cultura (1999), Presidencia (2000) e Interior (2001). Finalmente, entre 2002 e 2004 convértese en ministra de Sanidade e Consumo. [5]

Eleccións a Cortes 2016. Candidatos a deputados por Pontevedra polo PP.

Foi elixida deputada en 2000, 2004, 2011, decembro de 2015 e de xuño de 2016 polo Partido Popular pola provincia de Pontevedra.

Desde 2004 é Secretaria Executiva de Política Social e Benestar do PP.

En 21 de decembro de 2011 foi designada ministra de Fomento por Rajoy, para formar parte do primeiro goberno do PP tras o triunfo do devandito partido nas Eleccións Xerais do 20 de novembro, posto que ocupou durante toda a lexislatura.

Presidencia do Congreso

O presidente do Partido Popular, Mariano Rajoy, anunciou o 18 de xullo de 2016 que Pastor era a candidata dos populares á presidencia do congreso dos Deputados. [6]

O 19 de xullo de 2016 foi proclamada presidenta do Congreso da XII Lexislatura. A súa designación necesitou de dúas roldas de votacións da sesión constitutiva, xa que na primeira non alcanzou a maioría absoluta requirida polo regulamento da Cámara. Na segunda acadou a maioría simple, obtendo 169 votos dos deputados do PP e de Ciudadanos, e 10 máis seguramente dos nacionalistas cataláns e vascos, fronte aos 155 obtidos polo candidato socialista e anterior presidente da Cámara, Patxi López (ademais, houbo 25 votos en branco). [5] [7] [8]

Tras a súa toma de posesión, Pastor converteuse na segunda muller que preside o Congreso, tras a tamén popular Luisa Fernanda Rudi. [9] [10]

Ao día seguinte á súa proclamación, a nova presidenta foi recibida polo rei Filipe VI, a quen lle comunicoou oficialmente que a Cámara Baixa quedara constituída e lle trasladaou a relación de forzas políticas que a compoñenen, para que o xefe do Estado poida iniciar así a rolda de consultas políticas previas á investidura. [5] [11]