عفونت گوش میانی

عفونت گوش میانی
آی‌سی‌دی- ۱۰ 65- 67
آی‌سی‌دی- ۹ 017.40, 055.2, 381.0, 381.1, 381.2, 381.3, 381.4, 382
دادگان بیماری‌ها ۲۹۶۲۰ serous,
9406 suppurative
مدلاین پلاس 000638 acute, 007010 with effusion, 000619 chronic
ای‌مدیسین emerg/351
ent/426 complications, ent/209 with effusion, ent/212 Medical treat., ent/211 Surgical treat. ped/1689
سمپ D010033

عفونت گوش میانی شایعترین بیماری دوران کودکی و یکی از اصلی‌ترین علل مراجعه خانواده به پزشک است.

شیوع

طبق آمارهای موجود، میزان مراجعه به پزشکان برای تشخیص عفونت گوش، از ۱۰ میلیون ویزیت در سال ۱۹۷۵به ۲۵ میلیون ویزیت در سال ۱۹۹۰ میلادی افزایش یافته‌است. علت این افزایش را علاوه بر پیشرفت تکنیک‌های تشخیصی، به افزایش شیوع این بیماری نیز نسبت می‌دهند. بیشترین میزان مراجعه به پزشکان، مربوط به کودکان زیر ۲ سال است. از آنجایی که این بیماری عموماً در سنین بسیار پایین رخ می‌دهد، بنابراین معمولاً والدین اولین کسانی هستند که از وجود آن نگران می‌شوند. البته به دلیل علایم متغیری که در این بیماری دیده می‌شود، برخی اوقات شناسایی آن توسط والدین دشوار است. کودکانی که قادر به تکلم نیستند، دایماً بی قراری کرده و نمی‌توانند محل وجود درد را نشان دهند. به نظر می‌رسد که ۲۵ الی ۴۰ درصد تمامی عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی(URI) در کودکان زیر ۳ سال، مرتبط با اتیت میانی حاد باشد. برخی والدین تصور می‌کنند که "کشیدن گوش" (Ear Pulling)، علامتی مطمئن برای وجود عفونت گوش است، در حالی که مطالعات نشان می‌دهد کشیدن گوش در غیاب علایم دیگر، معمولاً ارتباطی با عفونت ندارد.

زبان های دیگر
Acèh: Tungkiëk
Aymar aru: Jinchu usu
български: Отит
English: Otitis media
español: Otitis media
Հայերեն: Ականջահոսք
Bahasa Indonesia: Radang telinga tengah
italiano: Otite media
日本語: 中耳炎
한국어: 중이염
português: Otite média
Runa Simi: Rinri nanay
română: Otită
русский: Средний отит
srpskohrvatski / српскохрватски: Zapaljenje srednjeg uva
Kiswahili: Uvimbe wa sikio
Tiếng Việt: Viêm tai giữa
中文: 中耳炎