سرعت مداری

سرعت مداری (به انگلیسی: Orbital speed) داشتن سرعتی کافی برای یک سیاره، یا ماهوارهٔ مدارگرد طبیعی یا مصنوعی‌است که سبب باقی‌ماندن آن در مدار بر گرد مرکز یا پایهٔ گرانشی خود؛ که معمولاً جرم بزرگ‌تری است، می‌شود. اینرسی موجود در آن جرم در حال حرکت، گرایش آن را به حرکت در یک خط مستقیم متمایل می‌کند، در حالی که نیروی گرانش موجود نیز می‌کوشد که آن را به سوی پایین بکشد. در نتیجه، مسیر مدار، که می‌تواند بیضوی یا دایره‌ای باشد، نشان دهندهٔ تعادل بین گرانش و اینرسی است.[۱]

سرعت مداری می‌تواند اشاره به میانگین سرعت در تکمیل یک دور مدار کامل، یا برای بیان سرعت در یک نقطهٔ خاص مثلاً نقاط اوج یا حضیض بکار رود.

در هر موقعیتی در مدار، سرعت مداری می‌تواند از روی فاصلهٔ آن موقعیت تا مرکز پایهٔ گرانشی و انرژی ویژه مداری؛ که مستقل از موقعیت است، محاسبه شود: انرژی جنبشی = انرژی کل - (منهای) انرژی پتانسیل است.

زبان های دیگر
العربية: سرعة مدارية
English: Orbital speed
Esperanto: Orbita rapido
suomi: Ratanopeus
français: Vitesse orbitale
Bahasa Indonesia: Kecepatan orbit
日本語: 軌道速度
한국어: 공전 속도
Lëtzebuergesch: Bunnvitess (Astronomie)
македонски: Орбитална брзина
Bahasa Melayu: Kelajuan orbit
norsk nynorsk: Banefart
português: Velocidade orbital
srpskohrvatski / српскохрватски: Orbitalna brzina
Simple English: Orbital speed
slovenčina: Kruhová rýchlosť
slovenščina: Tirna hitrost
српски / srpski: Орбитална брзина
中文: 轨道速度