دده قورقود

صفحه اول یک دست‌نوشته از قصه‌های دده قورقود در درسدن. بر روی این صفحه آمده که این قصه‌ها به زبان طایفه اغوز است.

دَدَه‌قورقود (به ترکی استانبولی:Dede Korkut ُ ترکمنی:Gorkut-ata) نام مجموعه‌ای از چندین قصه به زبان ترک‌های قزاقستان است[۱][۲] که در حدود قرن شانزده میلادی به صورت مکتوب درآمده‌است.[۳][۴] این مجموعه از ۱۲ داستان به نثر و نظم تشکیل شده و مجموعه‌ای است که زندگی، ارزشهای اجتماعی و باورهای ایل‌های ترک اوغوز را نشان می‌دهد. قدمت داستانها مربوط به قرن‌های چهاردهم و پانزدهم میلادی می‌باشد[۵][۶][۷].

گفتنی است که این کتاب پیوندی با آذربایجان و آدربایجانیان ندارد و در همهٔ کتاب دده قورقود حتی یک بار هم نام آذربایجان و شهرهای اصلی آن همچون تبریز، ارومیه و اردبیل دیده نمی‌شود، اما پرشمار نام مناطق و شهرهای مختلف آناتولی (ترکیه امروزی) همچون بایبورد، کارادنیز، ماردین، آک حصار، طرابوزون و استانبول ذکر شده‌است.[۸]

زبان های دیگر