خندق

نمایی از شهر باستانی انگکور در کامبوج با خندق پیرامون آن.

خَندَق (به فارسی سره: کَندَگ) نهر پرآب یا خشک و دست‌ساخت است که در قدیم گرداگرد شهر یا لشکرگاه می‌کندند تا از ورود دشمنان یا سیل جلوگیری شود.

در راستای قسمت درون‌شهری خندق نیز معمولاً حصاری با برج و بارو ساخته می‌شد.

واژهٔ خندق عربی شدهٔ واژهٔ پارسی میانه کَندَگ و به معنی «کَنده» است. در زبان‌های کهن ایرانی چون اوستایی و فارسی باستان، ریشهٔ «کن» به معنی «کندن» امروزی به‌کار می‌رفته‌است [۱] و «فرکنتن» یعنی آغاز به ساختن ساختمان یا شهر.

نگارخانه

زبان های دیگر
العربية: خندق مائي
беларуская: Роў (фартыфікацыя)
беларуская (тарашкевіца)‎: Роў
български: Ров
català: Fossat
dansk: Voldgrav
Deutsch: Burggraben
English: Moat
Esperanto: Fosaĵo
español: Foso
eesti: Vallikraav
euskara: Lubanarro
suomi: Vallihauta
français: Douve (fossé)
galego: Foso
עברית: חפיר
Bahasa Indonesia: Parit (pertahanan)
Ido: Fosato
italiano: Fossato
日本語:
한국어: 해자
latviešu: Aizsarggrāvis
македонски: Шанец
မြန်မာဘာသာ: ကျုံး
Nederlands: Slotgracht
norsk: Vollgrav
polski: Fosa
português: Fosso
русский: Ров
Simple English: Moat
slovenčina: Priekopa (obrana)
slovenščina: Obrambni jarek
српски / srpski: Шанац
svenska: Vallgrav
தமிழ்: அகழி
Türkçe: Hendek
中文: 護城河
粵語: 護城河