جنگ جانشینی اتریش

جنگ جانشینی اتریش
Battle of Fontenoy 1745.PNG
مکاناروپا، آمریکای شمالی و شبه‌قاره هند
نتیجه

پیمان اکس لا شاپل

  • ماریا ترزا به قدرت رسید
  • فرانسیس لورین به عنوان امپراتور مقدس روم انتخاب شد
تغییرات
قلمرو


طرفین درگیر
  •  فرانسه
  •  پادشاهی پروس (۱۷۴۰–۴۲, ۱۷۴۴–۴۵)
  • اسپانیا اسپانیا
  • بایرن باواریا (۱۷۴۱–۴۵)
  •  Saxony (۱۷۴۱–۴۲)
  •  پادشاهی ساردنی
  • پادشاهی ناپل پادشاهی ناپل
  •  جمهوری جنوا
  • سوئد سوئد (۱۷۴۱–۴۳)
  •  امپراتوری هابزبورگ
  •  بریتانیا
  • استان هانوفر هانوفر
  •  جمهوری هلند
  •  Saxony (۱۷۴۳–۴۵)
  •  پادشاهی ساردنی (۱۷۴۲–۴۸)
  •  روسیه (۱۷۴۱–۴۳, ۱۷۴۸)
  • فرماندهان و رهبران
  • پادشاهی فرانسه لوئی پانزدهم
  • پادشاهی پروس فریدریش دوم
    • پادشاهی پروس Leopold I of Anhalt-Dessau
    • پادشاهی پروس Leopold II Maximilian
  • اسپانیا فیلیپ پنجم اسپانیا
  • بایرن کارل هفتم، امپراتور مقدس روم
  • سوئد Charles Emil Lewenhaupt
  • جمهوری جنوا Lorenzo de Mari
  • امپراتوری هابزبورگ ماریا ترزا، اتریش
  • امپراتوری هابزبورگ فرانتس یکم، امپراتور مقدس روم
  • پادشاهی بریتانیای کبیراستان هانوفر جرج دوم (personal union)
  • جمهوری هلند Prince of Waldeck
  • زاکسنی آگوستوس سوم لهستان
  • زاکسنی Count Rutowsky
  • پادشاهی ساردنی شارل امانوئل سوم ساردنی
  • امپراتوری روسیه امپراتریس الیزابت
  • امپراتوری روسیه Peter Lacy
  • جنگ جانشینی اتریش[الف] با مرگ ناگهانی شارل ششم امپراتوری مقدس روم در ۲۰ اکتبر ۱۷۴۰ میلادی، دخترش ماری ترزا بر تخت نشست ولی شهریاران دیگر امپراتوری مقدس روم این را نپذیرفتند و به مدت هشت سال (دسامبر ۱۷۴۰-اکتبر ۱۷۴۸) با او به نبرد پرداختند.

    علل جنگ میان انگلیس و اسپانیا، مسائل بازرگانی بود؛ انگلیسی‌ها به کار قاچاق با آمریکای جنوبی مشغول بودند و اسپانیائی‌ها برای جلوگیری از این عمل با آن‌ها سختگیری می‌کردند. سرانجام دولت انگلیس در سال ۱۷۳۹ اعلان جنگ داد و فرانسه به عنوان متحد اسپانیا وارد جنگ شد. در این موقع امپراتور، شارل ششم که فقط یک دختر به نام ماری ترز داشت تمام هم خود را صرف این می‌کرد که او را وارث و جانشین خود در اتریش، بوهم و هنگری نماید و این امر به وسیله فرمانی که به تصویب دیت آلمان و تأیید اغلب کشورهای اروپائی رسید، عملی شد. لیکن در سال ۱۷۴۰، یعنی هنگامی که شارل ششم درگذشت زمامداران اروپائی قول و قرار خویش را از یاد بردند و فردریک دوم، پادشاه پرومر، پیش از همه وارد جنگ شد و سیلزی را گرفت. این عمل مقدمهٔ ایجاد اتحادیه‌ای شامل پروس، ساکس، باویر، فرانسه، اسپانیا و ساردنی بود و حال آنکه اتریش، جز انگلیس و هلند متحدی نداشت.

    در ابتدای امر چنین به نظر می‌رسید که کار اتریش یکسره شده باشد چون پروسی‌ها که در مولویتز فاتح شده بودند سراسر خاک سیلزی را گرفتند و یک سپاه فرانسوی و باویری داخل بوهم شده، پراگ را به تصرف درآوردند. ماری ترز با پشت کار و مهارت فوق‌العاده‌ای به فعالیت پرداخت و پس از آنکه مجارستانی‌ها را که بیطرف مانده بودند با خود همداستان کرد، با فردریک دوم جداگانه صلح کرد و سیلزی را در اختیار او گذاشت ولی پس از این مصالحه به باویر حمله برد و فرانسویان را واداشت تا در بحبوحهٔ سرمای زمستان، بوهم را تخلیه کنند (عقب‌نشینی پراگ). در همین احوال منتخب باویر، با عنوان شارل هفتم به امپراتوری اعلام و دست خاندان‌هابسبورگ از امپراتوری کوتاه شده بود، منتهی این پیشرفتهای سیاسی نمی‌توانست شکست نظامی را جبران نماید. فرانسویان ناچار از آلمان دست کشیده به کناره‌های رن عقب نشستند. اساس اتحادیه‌ای که در فوق به آن اشاره شد، نه تنها بر اثر کناره‌گیری پروس بلکه در نتیجهٔ پیمان‌شکنی ساکس و ساردنی که با اتریش همدست شده بودند، از هم پاشید.

    فردریک دوم که از پیشرفت‌های اتریش ناراحت شده بود اقدام به جنگ کرد و پس از تصرف بوهم و ساکس، سه مرتبه دشمنان خود را شکست داد. فرانسوی‌ها، به فرماندهی موریس دوساکس به بلژیک حمله بردند و اتریشی‌ها و انگلیسی‌ها را در فونتنوا شکست داده سپس فلاندر را تصرف کردند. در ایتالیا، فرانسوی‌ها و اسپانیائی‌ها، پمون و میلانه را گرفته، ژن را به اتحاد با خود واداشتند (۱۷۴۵). اتریش مجدداً به زحمت افتاد ولی بزودی دورهٔ تازه‌ای برای پیشرفت آغاز شد چون با مرگ شارل هفتم، فرانسوا دولرن شوهر ماری ترز به سلطنت رسید و زمام امپراتوری مجدداً به دست خاندان‌هابسبورگ افتاد. از طرف دیگر فردریک برای بار دوم با عقد صلح جداگانه ای، سیلزی را تصرف کرد؛ بنابراین اتریشی‌ها و سپاهیان ساردنی، قوای دشمن را از میلانه بیرون رانده، ژن را گرفتند و پرووانس را در خطر هجوم قرار دادند. این پیشرفت‌ها در بلژیک با شکست‌هائی جبران شد به این معنی که فرانسویان در جنگ‌های روکو و لافلد پیش بردند و سراسر بلژیک را به تصرف درآوردند.

    در دریا و در مستعمرات عملیات نظامی مهمی انجام نگرفت؛ انگلیسی‌ها در کانادا به چند پیروزی نائل شدند ولی فرانسویان، مدرس را از چنگ آن‌ها بیرون آوردند.طرفین که از جنگ خسته شده بودند در سال ۱۷۴۸ به صلح اکس لاشاپل رضا دادند. به موجب این معاهده اتریش، پارم و پلزانس را به اسپانیا واگذاشت ولی تغییرات ارضی مهم دیگری صورت نگرفت. به این ترتیب، جنگی که هشت سال طول کشیده بود، تغییر مختصری در وضع اروپا داد. در این جنگ نیروی پایداری اتریش و سیاست ناشیانه فرانسه که بدون تحصیل امتیازی، پیروز شده بود به ثبوت رسید، اساس برتری و تفوق انگلیس در نتیجهٔ این جنگ سست و متزلزل شد ولی قدرت نظامی و مهارت دیپلماتیک پروس آشکار گشت و از این پس، این دولت با وجود کمی وسعت خاک خود، در شمار یکی از دولت‌های بزرگ درآمد.

    زبان های دیگر
    Bahasa Indonesia: Perang Penerus Austria
    srpskohrvatski / српскохрватски: Rat za austrijsko nasljedstvo