برش‌نگاری با گسیل پوزیترون

انتشار

برش‌نگاری با گسیل پوزیترون
مداخله پزشکی
ECAT-Exact-HR--PET-Scanner.jpg
تصویری از یک دستگاه پت اسکن
ICD-10-PCSC?۳
92.1
D049268
۳–۷۴
۰۰۳۸۲۷

برش‌نگاری با گسیل پوزیترون[۱] (به انگلیسی: Positron Emission Tomography) که به اختصار پِت اسکن (انگلیسی: PET scan) گفته می‌شود، روشی نوین است که در علوم تشخیصی در فیزیک پزشکی به ویژه پزشکی هسته‌ای کاربرد پژوهشی فراوانی دارد. این سیستم جفت‌های اشعه گاما را که به‌طور غیرمستقیم توسط یک رادیونوکلئوتایس پوزیترون منتشر می‌شود تشخیص می‌دهد، بیشتر فلوئور 18 که به مولکول فعال زیست‌شناختی به نام رادیواکتیو معرفی می‌شود. سپس تصاویر سه بعدی از غلظت ردیابی درون بدن توسط تجزیه و تحلیل کامپیوتری ساخته می‌شود. در اسکنرهای PET-CT جدید، تصویربرداری سه بعدی اغلب با کمک یک سی تی اسکن در بیمار در همان جلسه در یک دستگاه انجام می‌شود. اگر مولکول ردیاب بیولوژیک فعال برای PET انتخاب شده باشد، (Fludeoxyglucose (FDG، یک آنالوگ از گلوکز است، غلظت ردیاب تصوير، فعالیت متابولیک بافت را نشان می‌دهد، زیرا آن را با جذب گلوکز منطقه منطبق می‌کند. استفاده از این تکرار برای کشف امکان متاستاز سرطان (به عنوان مثال، گسترش به قسمت‌های دیگر)، شایع‌ترین نوع اسکن PET در مراقبت‌های استاندارد پزشکی است (که نشان دهنده 90٪ اسکن‌های فعلی است). تله متابولیک مولکول رادیواکتیو گلوکز اجازه استفاده از اسکن PET را می‌دهد.[۲]

همان ردیاب نیز ممکن است برای بررسی PET و تشخیص انواع دمانس مورد استفاده قرار گیرد. اغلب موارد دیگر نشانگرهای رادیواکتیو، که معمولاً و نه همیشه برچسب با فلوئور -18 دارند، برای تصویرسازی غلظت بافت مولکول‌های دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی از معایب اسکنرهای PET، هزینه عملیاتی آن‌ها است.[۳]

زبان های دیگر
Bahasa Indonesia: Tomografi emisi positron
íslenska: PET-skanni
srpskohrvatski / српскохрватски: Pozitronska emisiona tomografija
српски / srpski: Pozitronska emisiona tomografija