الوهیم

اِلوهیم (به عبری: אֱלוֹהִים , אלהים) واژه‌ای عبری است که برای بیان مفاهیم مربوط به خداشناسی به کار می‌رود. الوهیم سومین واژه‌ای است که در تورات آمده‌است.

واژه شناسی

این واژه از جهت صرفی از واژهٔ عبریِ اِلُوَه(به عبری: אלוה) با پسوندِ جمع تشکیل شده است. سلیمان حییم آن را به معنی خدا، قاضی، فرشته و رسول دانسته است. [۱] معنی واقعی این واژه معمولاً موردِ مناقشه است. این واژه گاهی به صورت یک اسم مفرد آمده است؛ و معمولاً گمان می‌شود که به خدای واحد اسرائیل اشاره می‌کند؛ ولی در برخی موقعیت‌ها این واژه به‌عنوانِ جمعِ واژهٔ الوه و به معنی خدایانِ چندگانه یا فرزندانِ خدا آمده است. در برخی موقعیت‌ها معنیِ واژه از متن قابل استفاده نیست و به معنی موجودات قدرتمند، فرشتگان و حتی قضات نیز آمده است؛ که از متن چنین بر می‌آید که الوهیم به معنای قانونگذاران یا حاکمان انسانی آمده باشد.

زبان های دیگر
العربية: إلوهيم
български: Елохим
català: Elohim
Deutsch: Elohim
English: Elohim
Esperanto: Elohim
español: Elohim
eesti: Elohim
euskara: Elohim
suomi: Elohim
français: Elohim
hrvatski: Elohim
italiano: Elohim
한국어: 엘로힘
Latina: Elohim
lietuvių: Elohim
Bahasa Melayu: Elohim
norsk nynorsk: Elohim
norsk: Elohim
polski: Elohim
português: Elohim
română: Elohim
русский: Элохим
Scots: Elohim
svenska: Elohim
Türkçe: Elohim
українська: Елогім
Tiếng Việt: Elohim
中文: 埃洛希姆