اثرگذاری نوری

اثرگذاری نوری[واژه‌نامه ۱] معیاری است برای سنجش عملکرد یک منبع نور در تولید نور مرئی. اثرگذاری نوری برابر است با نسبت توان نوری به توان. با توجه به مسئله، منظور از توان ممکن است توان تابشی یا توان مصرفی منبع باشد.[۱][۲][۳]اینکه کدام مفهوم از این واژه در نظر گرفته شده‌است را معمولاً باید از چهارچوب مسئله استنباط کرد و گاهی مشخص نیست. مفهوم اول گاهی با نام اثرگذاری نوری تابش[واژه‌نامه ۲] و مفهوم دوم با نام اثرگذاری نوری منبع[واژه‌نامه ۳] یا بهرهٔ نوری[واژه‌نامه ۴] شناخته می‌شود.

بهرهٔ نوری، معیاری است برای بازدهی منبع در تولید نور مرئی از الکتریسیته.[۴] در مقابل، اثرگذاری نوری تابش، مشخص می‌کند که یک مقدار تابش الکترومغناطیسی مشخص، تا چه حد در تولید نور مرئی موفق است و به صورت نسبت شار نوری به شار تابشی بیان می‌شود.[۵] همهٔ طول موج‌های نور به یک اندازه رویت‌پذیر نیستند، به عبارت دیگر به یک اندازه در تحریک دید انسان مؤثر نیستند، زیرا چشم انسان دارای حساسیت طیفی است. تابش در محدودهٔ طیف‌های فروسرخ و فرابنفش برای نوردهی بی‌فایده‌است. در کل، اثرگذاری نوری منبع، به عملکرد آن منبع در تبدیل انرژی به تابش الکترومغناطیسی و عملکرد چشم انسان در تشخیص آن تابش بستگی دارد.

زبان های دیگر