Théophile Gautier

Théophile Gautier
Franca aŭtoro kaj pentristo
Franca aŭtoro kaj pentristo
Personaj informoj
NaskonomoPierre Jules Théophile Gautier
Naskiĝo31-an de aŭgusto 1811 (1811-08-31)
en Tarbes
Morto22-an de oktobro 1872 (1872-10-22) (61-jara)
en Neuilly-sur-Seine
TomboTombejo de Montmartre
LoĝlokoQ3145840
ŜtatanecoFrancio
Alma materLycée Charlemagne • Gimnazio Louis-le-Grand
Profesioverkisto, poeto, ĵurnalisto, romanaŭtoro, dramisto, libretisto, art critic, pentristo, literaturkritikisto
Lingvojfranca lingvo
Familianoj
KunloĝantoCarlotta Grisi, Ernesta Grisi, Eugénie Fort
InfanojJudith Gautier, Estelle Gautier, Théophile Gautier, fils
v  d  
Information icon.svg

Théophile Gautier (naskiĝis la 31-an de aŭgusto 1811 en Tarbes; mortis la 23-an de oktobro 1872 en Parizo) estis franca poeto, romanverkisto, pentristo kaj kritikisto pri arto.

Vivo

Théophile Gautier longtempe konservis memoron pri la bluaj montoj de sia naskiĝloko Tarbes, kvankam juna li translokiĝas kun sia familio al Parizo.

Tie li ofte estis en la ateliero de la pentristo Rioult, strato Saint-Antoine, kaj kun siaj amikaj artistoj kuniĝis en la fama "Cénacle". Tiam li decidis iĝi pentristo.

En junio 1829 li renkontiĝis kun "la majstro" Victor Hugo, kio aktivigis lian verkistan karieron. La 25-an de februaro 1830, li partoprenis la batalon de Hernani; la saman vesperon li foriris el la ateliero de Rioult.

Kvin monatojn poste, la 28-an de julio 1830 estis eldonitaj la Poésies (poezioj) de Théophile Gautier ĉe Mary. Bedaŭrinde tiu tago estis ankaŭ tiu de la barikadoj en Parizo kaj oni ne parolas pri la libro.

En 1836 pro financaj kialoj Théophile Gautier iĝis ĵurnalisto kaj aperigis la romanon Mademoiselle de Maupin, kiu iĝis skandalo.

Por la gazeto « La Presse », Théophile Gautier verkis kiel artokritikisto. Oni nombras pli ol mil kritikojn, kiujn li aperigis en la gazeto, kelkaj el ili estas kunigitaj en volumoj.

En 1840 Téophile Gautier restis dum ses monatoj en Hispanio kaj publikigis la vojaĝkajeron Voyage en Espagne (vojaĝo en Hispanio). Sekvis baldaŭ aliaj vojaĝoj: en 1845 al Alĝerio, en 1850 al Italio, en 1852 al Grekio kaj Turkio, en 1858 al Rusio kaj en 1862 al Egiptio. Al ĉiu vojaĝo sekvis eldono de vojaĝkajero.

En 1857, Gautier transloĝiĝis kun sia edzino, Ernesta Grisi (fratino de la dancistino Carlotta Grisi), siaj filinoj, Judith Gautier kaj Estelle, kiu poste edziniĝis al Émile Bergerat, kaj siaj du maljunaj fratinoj al Neuilly-sur-Seine, en malgrandan domon, kie li akceptis siajn amikojn: Baudelaire, Dumas fils, Ernest Feydeau, Gustave Flaubert, Puvis de Chavannes, Gustave Doré, k.a..

De Eugénie Fort, hispandevena virino multe pli juna ol li, li havis filon Théophile Gautier fils.

En 1862 li estis elektita prezidanto de la Société nationale des Beaux-Arts (societo nacia pri belartoj).

Tre tuŝita de la militoj eventoj de 1870 li mortis malsana en Parizo, kie li estis entombigita en la tombejo de Montmartre.

Other Languages
العربية: تيوفيل غوتيه
azərbaycanca: Teofil Qotye
беларуская (тарашкевіца)‎: Тэафіль Гат’е
български: Теофил Готие
Հայերեն: Թեոֆիլ Գոթիե
Bahasa Indonesia: Théophile Gautier
ქართული: თეოფილ გოტიე
latviešu: Teofils Gotjē
македонски: Теофил Готје
مازِرونی: تئوفیل گوتیه
Nederlands: Théophile Gautier
português: Théophile Gautier
srpskohrvatski / српскохрватски: Théophile Gautier
Simple English: Théophile Gautier
slovenčina: Théophile Gautier
slovenščina: Théophile Gautier
српски / srpski: Теофил Готје
українська: Теофіль Готьє
Tiếng Việt: Théophile Gautier