Anna Politkovskaja

Anna Stepanovna Politkovskaja (ruse: Анна Степановна Политковская), naskiĝnome Mazepa (ukraine kaj ruse: Мазепа), naskiĝis la 30-an de aŭgusto 1958 en Novjorko, murdita la 7-an de oktobro 2006[1] en Moskvo, estis rusia ĵurnalisto konata pro sia opono al la politiko kaj administracio de la rusia prezidento Vladimir Putin, ŝia trarigardo de la milito en Ĉeĉenio kaj siaj akraj kritikoj kontraŭ la nunaj aŭtoritatoj de la kaŭkazia respubliko.

La ĝenerala prokuroro de Rusio, Juri Ĉajka, estras la enketon pri tiu murdo, konfidita al la oficejo de la apartaj gravaj aferoj de la generala publika justica ministrejo de Rusio. La enketistoj privilegias la hipotezon laŭ kiu ŝia morto estas ligata kun ŝiaj profesiaj agadoj. La 9-an de oktobro 2007 la ĝenerala prokuroro Ĉajka deklaris ke la "afero Politkovskaja" estas solvita. Antaŭe, li anoncis la areston de dek suspektinduloj kies la nomoj ne estis malkaŝitaj. Dume, la publika justica ministrejo deklaris ke ĝi estas serĉanta la komanditanton de la murdo[2].

Vivo

Politkovskaya naskiĝis en Novjorko en 1958, kie ŝiaj ukrainaj gepatroj estis diplomatoj ĉe la UN. Ŝi studis ĵurnalismon ĉe la Moskva Ŝtata Universitato, diplomiĝis en 1980, kaj komencis sian karieron en la ĵurnalo Izvestija. Ekde junio de 1999 ŝi verkis artikolojn por ĵurnalo Novaja Gazeta. Ŝi publikigis kelkajn premiitajn librojn pri Ĉeĉenio kaj la regado de prezidento Putin, plej lastatempe la libron Rusio de Putin.

En 2001, ŝi rifuĝis dum kelkaj monatoj en Aŭstrion, post ricevo de minacoj per retmesaĝoj. Mesaĝoj asertis ke polica oficiro, kiun ŝi akuzis pri la sentigo de abomenaĵojn al civitanoj, volis venĝi. Serguej Lapin estis arestita en 2002 pri tiuj akuzoj, sed la akuzoj forviŝiĝis je la sekva jaro. Tiuj ĉi komencis denove je 2005 kaj Lapin estis kondamnita je puno de enprizonigo por 11 jaroj.

Kelkfoje ŝi helpis intertrakti kun kaptantoj de ostaĝoj, inkluzive de krizo en oktobro de 2002 kiam ĉeĉenaj ribeluloj atakis teatron en Moskvo. Ŝi ankaŭ aktivis pri la rajtoj al familioj de viktimoj.

Ŝi ricevis multajn murdminacojn dum sia vivo. En 2003 rusa armea oficiro aperis en juĝejo pro minaco kontraŭ la vivo de Politkovskaja, sed li estis juĝita nekulpa.

Dum la ostaĝa krizo en lernejo en Beslano en 2004, Politkovskaja suferis misteran venenadon per teo en aviadilo. La kazo restas nesolvita kaj ekzistas suspektoj, ke temas pri provo murdi ŝin pro politikaj kialoj (estis ankaŭ aliaj supozoj).

Sia lasta verko "Dolora Rusio", aperis septembre de 2006 (Douloureuse Russie ĉe eldonejo Buchet-Chastel en Francio). En tiu libro, vera listo de riproĉoj kontraŭ la politiko de Putin en Rusio hodiaŭ, la ĵurnalistino aŭguras, ke se revolucio okazos en Rusio, ĝi estos nek oranĝkolora, nek milda — sed ruĝa kiel la sango.

Ŝi ricevis plurfoje premiojn pro ŝiaj referoj, interalie en 2002 de la PEN-klubo, kaj en 2003 en Danio, kie ŝi ricevis la premion de ĵurnalismo kaj demokratio, atribuitan de la Organizo por la Sekureco kaj la Kunlaboro en Eŭropo (OSKE)[3]. En 2004, Anna Politkovskaja ricevis la Premion Olof Palme por la Rajto de Homoj[4]. Ŝi kunhavigis tiun premion kun siaj samnaciuloj Ludmila Aleksejeva kaj Sergej Kovalov. La premio Olof Palme, kun 50 000 dolaroj, rekompencis antaŭe la organizon Amnestio Internacia .

Other Languages
azərbaycanca: Anna Politkovskaya
беларуская (тарашкевіца)‎: Ганна Паліткоўская
bosanski: Ana Politkovska
Bahasa Indonesia: Anna Politkovskaya
македонски: Ана Политковскаја
Bahasa Melayu: Anna Politkovskaya
Nederlands: Anna Politkovskaja
norsk nynorsk: Anna Politkovskaja
português: Anna Politkovskaia
srpskohrvatski / српскохрватски: Ana Politkovskaja
Simple English: Anna Politkovskaya
slovenščina: Ana Politkovska
српски / srpski: Ана Политковска
татарча/tatarça: Анна Политковская