Ĉina inko

Desegno farita per ĉina inko.

Ĉina inko[1], aŭ Ĥina inko[2] estas inko uzata ĉefe en ĉina, japana kaj korea kaligrafioj, en kiu oni uzas fakte plej ofte la sumi-e (墨絵 sumi e?). Poste ĝi alvenis al Japanio dum la 14-a jarcento en la Epoko de Muromaĉi kaj estis uzata por fari unukolorajn pentraĵojn per inko, kiuj faris fortan influon sur la ĉina kulturo kaj kiu estis disvastigita fare de la monaĥoj de Zeno, pioniroj de la tekniko de sumi-e.

  • notoj

Notoj

  1. Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 51.
  2. Reta Vortaro (*ink/o)
Other Languages
العربية: حبر هندي
беларуская: Туш
bosanski: Tuš (crtanje)
català: Tinta xinesa
čeština: Tuš
dansk: Tusch
English: India ink
español: Tinta china
eesti: Tušš
فارسی: مرکب هندی
français: Encre de Chine
hrvatski: Tuš
Bahasa Indonesia: Tinta india
қазақша: Тушь
lietuvių: Tušas
Nederlands: Oost-Indische inkt
norsk: Tusj
polski: Tusz (farba)
português: Tinta nanquim
română: Tuș
русский: Тушь
srpskohrvatski / српскохрватски: Tuš (crtanje)
slovenčina: Tuš
српски / srpski: Туш (мастило)
svenska: Tusch
тыва дыл: Беге
українська: Туш (фарба)
oʻzbekcha/ўзбекча: Tush (boʻyoq)
Tiếng Việt: Mực Tàu