Τζοβάνι ντι Μπίτσι των Μεδίκων

Τζοβάνι ντι Μπίτσι
Giovanni di Bicci de' Medici.jpg
Ο Τζοβάνι σε προσωπογραφία του Κριστοφάνο ντελ' Αρτίσιμο.
Γέννηση18 Φεβρουαρίου 1360
Φλωρεντία
Θάνατος20 Φεβρουαρίου 1429 (ετών 69)
Φλωρεντία
ΣύζυγοςΠικάρντα Μπουέρι
ΕπίγονοιΚόζιμο ο πρεσβύτερος
Λαυρέντιος ο πρεσβύτερος
ΟίκοςΜεδίκων
ΠατέραςΑβεράρντο
ΜητέραΙακόμπα Σπίνι
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ   )

O Τζοβάνι ντι Μπίτσι (ιταλ.: Govanni di Bicci, 18 Φεβρουαρίου 1360 - 20 Φεβρουαρίου 1429) από τον Οίκο των Μεδίκων, ξεκίνησε από βιοτέχνης μαλλιού και έγινε ο ιδρυτής της Τράπεζας των Μεδίκων και ο πρόγονος όλων των κυβερνητών της Φλωρεντίας, που ήταν μέλη της οικογένειας.

Βιογραφία

Γεννήθηκε στη Φλωρεντία και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αβεράρντο και της Ιακόμπα Σπίνι. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του, τα λίγα χρήματα μοιράστηκαν στη μητέρα του και τα πέντε αγόρια της. Ο ίδιος έλαβε ελάχιστα. Η βάση για την επιχειρηματική του δραστηριότητα τέθηκε με το γάμο του με την Πικάρντα Μπουέρι, από παλιά και αξιοσέβαστη οικογένεια και με προίκα 1.500 φλωρίνια. Ο ίδιος δεν ήταν ευγενικής καταγωγής, με το γάμο του όμως απέκτησε κύρος.[1]

Δεν ενδιαφερόταν για την πολιτική, εκτός αν η υπόθεση είχε σχέση με την οικογένειά του ή την Τράπεζα. Όταν κληρωνόταν για να συμμετάσχει σε κάποιο αξίωμα, προτιμούσε να πληρώσει το πρόστιμο παρά να υπηρετήσει τη θέση. Όμως ανέλαβε εκπρόσωπος των συντεχνιών (priori) τα έτη 1402, 1408, 1411 και σημαιοφόρος (gonfaloniere) το έτος 1421 στο Συμβούλιο των 9 (Signoria).[2] To 1401 ήταν ένας από τους κριτές του καλύτερου μεταλλικού, αναγλύφου πλαισίου που έφεραν ως δείγμα καλλιτέχνες για τη θύρα του Βαπτιστηρίου και αποφάσισαν αυτό του Λορέντσο Γκιμπέρτι.[3]

Ήταν ιδιοκτήτης δύο εργαστηρίων μαλλιού στη Φλωρεντία και μέλος δύο συντεχνιών, της συντεχνίας του Μαλλιού (arte della Lana) και της συντεχνίας των Ανταλλαγών (arte del Cambio). Η επιχείρησή του απλώθηκε πέρα από τη Βόρεια Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Το 1414 υποστήριξε την επιστροφή του πάπα στη Ρώμη και όταν ο ποντίφικας επέστρεψε, τον αντάμειψε για τις υπηρεσίες του θέτοντάς τον γενικό διαχειριστή του Αποστολικού δωματίου (Θησαυροφυλακίου).[4] Οι διάδοχοι πάπες χρησιμοποίησαν τις τραπεζικές του υπηρεσίες. Του δόθηκε δικαίωμα συλλογής φόρων του πάπα και εξόρυξης στυπτηρίας. Με αυτά η οικογένειά του θα γίνει από τις πλουσιότερες στην Ευρώπη και έτσι θα αποκτήσει πολιτική υπεροχή.

Το 1420 έδωσε το μεγαλύτερο μέρος του ελέγχου στους δύο γιους του, Κόζιμο και Λαυρέντιο.[5] Απεβίωσε το 1429 και όπως φαίνεται από την φορολογική δήλωσή του, ήταν από τους πλουσιότερους στη Φλωρεντία.[6] Τάφηκε στο παλαιό σκευοφυλάκιο της βασιλικής του Σαν Λορέντζο και έπειτα από τέσσερα έτη και η γυναίκα του δίπλα σε αυτόν.[7]

άλλες γλώσσες