Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ

Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ
Nikolay A Rimsky Korsakov 1897.jpg
Γέννηση 6ιουλ. / 18  Μαρτίου 1844γρηγ.[1][2][3]
Τίκβιν[4][5][6][7]
Θάνατος 21  Ιουνίου 1908[2] και 20  Ιουνίου 1908[8]
Lyubensk[9][10]
Υπηκοότητα Ρωσική Αυτοκρατορία
Σπουδές Sea Cadet Corps (1856)
Ιδιότητα συνθέτης[7][4][6], μαέστρος, μουσικολόγος, παιδαγωγός, αυτοβιογράφος, μουσικός παιδαγωγός, θεωρητικός της μουσικής, δάσκαλος και διδάσκων πανεπιστημίου
Σύζυγος Ναντέζντα Ρίμσκαγια-Κορσακόβα
Τέκνα Αντρέι Ρίμσκι-Κόρσακοφ και Mikhail Nikolaevich Rimskiy-Korsakov
Είδος τέχνης όπερα, Συμφωνία και κλασική μουσική
Σημαντικά έργα Scheherazade, Symphony No. 1 και The Golden Cockerel
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη
Πορτραίτο του Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ από τον Βαλεντίν Σερόφ (1898)
Ο τάφος του Ρίμσκι-Κόρσακοφ στο Κοιμητήριο Τίχβιν της Μονής Αλέξανδρου Νιέφσκι στην Αγία Πετρούπολη

Ο Νικολάι Αντρέγιεβιτς Ρίμσκι-Κόρσακοφ (Никола́й Андре́евич Ри́мский-Ко́рсаков, προφορά σύμφωνα με το ΔΦΑ: [nʲɪkəˈlaj ˈrʲimskʲɪj ˈkorsəkəf]), 18 Μαρτίου 1844 - 21 Ιουνίου 1908) ήταν Ρώσος συνθέτης, δάσκαλος αρμονίας και ενορχήστρωσης και καθηγητής σύνθεσης στο Ωδείο της Πετρούπολης.

Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου 1844 (6 Μαρτίου 1844 σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο) στην πόλη Τίχβιν της Ρωσίας, 200 χλμ ανατολικά της Αγίας Πετρούπολης. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως αξιωματικός του Ναυτικού.

Ο Ρίμσκι-Κόρσακοφ ήταν ένας από τα μέλη της «Ομάδας των Πέντε», μαζί με τους Μίλι Μπαλάκιρεφ (1837 - 1910), Αλεξάντρ Μποροντίν (1833 - 1887), Σεζάρ Κούι (1835 - 1918) και Μοντέστ Μουσόργκσκι (1839 - 1881). Οι πέντε συνθέτες, με βάση τους την Αγία Πετρούπολη, επεδίωκαν την ανεξαρτησία της ρωσικής μουσικής από τα δυτικότροπα πρότυπα, θέλοντας να δημιουργήσουν ένα πραγματικά ρωσικό μουσικό ύφος.

Η θεματολογία του Ρίμσκι-Κόρσακοφ για τις όπερές του και τα άλλα μουσικά έργα του, όπως και των άλλων μελών της «Ομάδας των Πέντε», ήταν επηρεασμένη από το ρομαντισμό του Μπερλιόζ, πολύ αγαπητού συνθέτη στη Ρωσία, καθώς και από τη ρωσική λαϊκή μουσική του Γκλίνκα, διανθισμένη μερικές φορές με στοιχεία οριενταλισμού. Αντλούσε την έμπνευσή του από την κλασική ρωσική λογοτεχνία του 19ου αιώνα, τα λαϊκά διηγήματα και τα παραδοσιακά ρωσικά παραμύθια και την ιστορία της Ρωσίας. Θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της εθνικής ρωσικής μουσικής.

Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονται οι Προκόφιεφ, Γκλαζουνόφ, Στραβίνσκι και Ρεσπίγκι. Ως διευθυντής ορχήστρας έκανε πολλές εμφανίσεις στο εξωτερικό αποκαλύπτοντας τη ρωσική μουσική στους νεαρούς Ευρωπαίους συνθέτες.

Στο έργο του συμπεριλαμβάνονται 15 όπερες, πολλά έργα μουσικής δωματίου, κονσέρτα και άλλα. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η συμβολή του στη συγκέντρωση συλλογών λαϊκών τραγουδιών. Από το συγγραφικό του έργο ξεχωρίζει το «Εγχειρίδιο ενορχήστρωσης». Έγραψε επίσης το αυτοβιογραφικό έργο «Χρονικό της μουσικής μου ζωής».

Ο Ρίμσκι-Κόρσακοφ πέθανε, μετά από σοβαρές κρίσεις στηθάγχης, στο Λιούμπενσκ (Lyubensk) στις 21 Ιουνίου 1908 (8 Ιουνίου 1908 σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο). Είναι θαμμένος στο Κοιμητήριο Τίχβιν (Tikhvin) της Μονής Αλέξανδρου Νιέφσκι στην Αγία Πετρούπολη, δίπλα στους τάφους των Ρώσων συνθετών Μουσόργκσκι, Μποροντίν, Κούι, Γκλίνκα και Τσαϊκόφσκι.

άλλες γλώσσες
asturianu: Rimsky-Korsakov
Bahasa Indonesia: Nikolai Rimsky-Korsakov
srpskohrvatski / српскохрватски: Nikolaj Rimski-Korsakov
Simple English: Nikolai Rimsky-Korsakov
oʻzbekcha/ўзбекча: Nikolay Rimskiy-Korsakov