Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας

Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας
Louis I (Chronica Hungarorum).jpg
Γέννηση
Βιζεγκράντ
Θάνατος
Τρβάνα
Υπηκοότητα Ουγγαρία
Σύζυγος Μαργαρίτα της Βοημίας και Ελισάβετ της Βοσνίας
Τέκνα Αικατερίνη της Ουγγαρίας, Μαρία, Βασίλισσα της Ουγγαρίας και Γιάντβιγκα της Πολωνίας
Γονείς Κάρολος Α΄ της Ουγγαρίας και Ελισάβετ της Πολωνίας
Αδέλφια Andrew, Duke of Calabria, Stephen, Duke of Slavonia, Coloman of Hungary και Catherine of Hungary, Duchess of Świdnica
Αξίωμα βασιλιάς της Πολωνίας ( - )
Βραβεύσεις Χρυσό Τριαντάφυλλο
Η μέγιστη επικράτεια των περιοχών που εξουσίαζε ο Λουδοβίκος
Το οικόσημο του βασιλιά

Ο Λουδοβίκος Α΄ ο Ανδεγαυός (Ανζού) (I. Lajos magyar király, 5 Μαρτίου 1326 - 10 Σεπτεμβρίου 1382) ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας, Κροατίας, Δαλματίας ( 1342 - 1382) και Πολωνίας ( 1360 - 1382). Γιος και διάδοχος του Καρόλου Α΄ της Ουγγαρίας και της Ελισάβετ της Πολωνίας, θεωρείται από τους ενδοξότερους μονάρχες της Ουγγαρίας, ο οποίος επεξέτεινε το βασίλειό του σε Δαλματία, Βοσνία και τμήμα της Βουλγαρίας. Ίδρυσε το πρώτο Ουγγρικό Πανεπιστήμιο στο Πετς.

Ισόβιοι αγώνες του εναντίον της Νάπολης

Ξόδεψε το μεγαλύτερο διάστημα της βασιλείας του σε άσκοπους πολέμους με τη Βενετία. Ως διάδοχος, ήταν επικεφαλής στα στρατεύματα του πατέρα του στις περισσότερες εκστρατείες. Νικημένος από τη Βενετία σε εκστρατεία στην Ζαντάρ (1346), εκστράτευσε κατά της Νάπολης για να εκδικηθεί τον θάνατο του αδελφού του, Ανδρέα, από δηλητηριασμό από την πανούργα σύζυγό του Ιωάννα Α'. Είχε την υποστήριξη της Ιταλικής αριστοκρατίας και μπήκε στη Νάπολη ( 1348) υπό τις ζητωκραυγές των βαρόνων. Η Ιωάννα Α' με τον δεύτερο σύζυγό της, Λουδοβίκο του Τάραντα, δραπέτευσαν για την Προβηγκία. Ο ίδιος παρέμεινε στη Νάπολη πολύ λίγο, αφού αναγκάστηκε να φύγει εσπευσμένα λόγω της δολοφονικής πανώλης, ορίζοντας δύο Ούγγρους αντιβασιλείς στη Νάπολη. Η ανικανότητα των συγκεκριμένων λειτουργών στάθηκε αιτία για την αποστασία των βαρόνων, που επανέφεραν πίσω την Ιωάννα Α' με τον δεύτερο σύζυγο της.

Το 1350, ο Λουδοβίκος αναδιοργάνωσε τα στρατεύματά του για δεύτερη μεγάλη εκστρατεία κατά της Νάπολης. Κατέφυγε στην παπική αυλή στην Αβινιόν για να ζητήσει από τον Πάπα να διερευνήσει τις αιτίες για τον δηλητηριασμό του Ανδρέα. Ο Πάπας, αν και ήξερε την ενοχή της Ιωάννας Α', την έκρινε αθώα για πολιτικούς λόγους, αφού είχε δεχτεί να του δώσει όλα τα δικαιώματά της στην Αβινιόν.

Τελικά βρήκε δικαίωση για τον αδελφό του μόλις έναν χρόνο πριν το θάνατό του ( 1381), οπότε ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ τον εξουσιοδότησε να αφαιρέσει τον βασιλικό τίτλο στην Νάπολη από την Ιωάννα Α' και να την εκτελέσει. O ίδιος, πολύ άρρωστος, ανίκανος να πάρει μέρος σε εκστρατεία, ανέθεσε την αποστολή στον 2ο εξάδελφό του, Κάρολο του Δυρραχίου, που κατέλαβε την Νάπολη, σκότωσε την Ιωάννα και τη διαδέχθηκε ως βασιλιάς.

Το 1370 απεβίωσε ο αδελφός της μητέρας του Ελισάβετ, ο Καζιμίρ Γ' Πιάστ βασιλιάς της Πολωνίας και έτσι κληρονόμησε και τον θρόνο της Πολωνίας.

άλλες γλώσσες
беларуская: Людовік Венгерскі
беларуская (тарашкевіца)‎: Людвік I Вялікі
български: Лайош I Велики
eesti: Lajos I
فارسی: لایوش یکم
Bahasa Indonesia: Lajos I dari Hongaria
日本語: ラヨシュ1世
한국어: 러요시 1세
português: Luís I da Hungria
srpskohrvatski / српскохрватски: Ludovik I. Veliki
slovenščina: Ludvik I. Ogrski
српски / srpski: Лајош I Анжујски
українська: Людовик Угорський
oʻzbekcha/ўзбекча: Layosh Buyuk
Bân-lâm-gú: Ludwik Węgierski