Δημοκρατία της Κίνας

Δημοκρατία της Κίνας
中華民國
Τσον Χοά Μιν Κουό

Σημαία

Εθνικό Έμβλημα
Η θέση της Δημοκρατίας της Κίνας (πράσινο)
Ταϊπέι
25°02′31″N 121°30′10″E / 25°02′31″N 121°30′10″E / Ταϊπέι)
Μεγαλύτερη πόλη
Νέα Ταϊπέι
Κινέζικα (Μανδαρινικά)
Ημιπροεδρική δημοκρατία
Πρόεδρος
Αντιπρόεδρος
Πρωθυπουργός
Τσάι Ινγκ Γουέν
Τσεν Τσιέν Ρεν
Ουίλιαμ Λάι
Νομοθετικό σώμα
Γιουάν
Ανεξαρτησία
Ίδρυση της Δημοκρατίας της Κίνας
Σύνταγμα

1η Ιανουαρίου 1912 στην Κίνα 25

Δεκεμβρίου 1947[1]
 • Σύνολο
 • % Νερό
Ακτογραμμή

36.197[2] km2 (136η)
10,34
1.566,3 km
Πληθυσμός
 • Εκτίμηση 1-2018 
 • Πυκνότητα 

23.572.049[3] (55η) 
651,3 κατ./km2 (18η) 
Α.Ε.Π. (PPP)
 • Ολικό  (2016)
 • Κατά κεφαλή 

1.132,142 δισ. $[4]  
48.094 $[4]  
Α.Ε.Π. (Ονομαστικό)
 • Ολικό  (2016)
 • Κατά κεφαλή 

528,550 δισ. $[4]  
22.453 $[4]  
ΔΑΑ (2013)0,882 πολύ υψηλός
ΝόμισμαΝέο δολάριο Ταϊβάν (TWD)
Ώρα Ταϊβάν (UTC +8)
Internet TLD.tw
Οδηγούν απόδεξιά
Κωδικός κλήσης+886

Η Ταϊβάν (Taiwan, Παραδοσιακά κινέζικα: 臺灣, Απλοποιημένα κινέζικα: 台湾) ή Δημοκρατία της Κίνας (Παραδοσιακά κινέζικα: 中華民國, Απλοποιημένα κινέζικα: 中华民国, Τσον Χοά Μιν Κουό και διεθνώς Republic of China), όπως αυτοπροσδιορίζεται από το μερικώς διεθνώς αναγνωρισμένο καθεστώς που τη διέπει,[5] είναι νησιωτική χώρα της Ανατολικής Ασίας. Καταλαμβάνει έκταση 36.197[2] τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 23.572.049 κάτοικοι, σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση του 2018.[3]

Η ονομασία «Φορμόζα» (Formosa), που σημαίνει «όμορφη» (νήσος) καθιερώθηκε έπειτα από το πέρασμα Πορτογάλων θαλασσοπόρων.

Επίσημη γλώσσα είναι η Βορειοκινεζική (Μανδαρινική), ενώ άλλες ομιλούμενες γλώσσες είναι η Χόκλο ή κοινώς ταϊβανική, η Χάκα και σε μικρότερο βαθμό πολλές αυτόχθονες γλώσσες. Από το καλοκαίρι του 2017 ως επίσημες γραπτές γλώσσες θεωρούνται σε μερικές κοινότητες της χώρας, με έντονη την παρουσία αυτόχθονων πληθυσμών, και οι αντίστοιχες γλώσσες τους.

Το πολίτευμα της Ταϊβάν είναι συνταγματική δημοκρατία. Πρωτεύουσα της χώρας είναι η Ταϊπέι (Taipei), που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της.

Ως ανεξάρτητο κράτος με το όνομα «Δημοκρατία της Κίνας» αναγνωρίζεται μόνο από 20 κράτη (2017). Δεν αναγνωρίζεται από τις περισσότερες χώρες και διεθνείς οργανισμούς διότι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας επιμένει να τη θεωρεί επαρχία της. Η Ταϊβάν όμως διατηρεί στενές σχέσεις με τις Η.Π.Α, την Ιαπωνία αλλά και με πολλές Ευρωπαϊκές χώρες. Το αν η Ταϊβάν ως Δημοκρατία της Κίνας πληροί όλες τις προϋποθέσεις της συνθήκης του Μοντεβίδεο για τη δίκαιη θεώρησή της ως κυρίαρχο κράτος, δηλαδή: α)μόνιμο πληθυσμό, β)καθορισμένη έκταση, γ)ενεργά κυβέρνηση και δ)ικανότητα να διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με άλλα κράτη, είναι ένα μείζον διεθνές πολιτικό θέμα, αντικείμενο θερμών πολιτικών συζητήσεων και επιχειρημάτων.

Η Δημοκρατία της Κίνας είναι μέλος του W.T.O και του A.P.E.C και διετέλεσε και παρατηρητής-μέλος στο W.H.O. Σε διάφορες διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις εμφανίζεται με το όνομα Κινεζική Ταϊπέι έπειτα από την επιμονή και επιρροή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

Το διαβατήριο της χώρας είναι δεκαετούς ισχύος για τα κορίτσια άνω των 14 ετών, και για τους ενήλικες άνδρες που έχουν διεκπεραιώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις. Είναι χρώματος πράσινου και αναγράφει στο εξώφυλλό του 中華民國 Republic of China και πιο κάτω 臺灣 Taiwan, για αποφυγή οποιασδήποτε σύγχυσης.

Ιστορία

Αρχαιότητα

Χάρτης της Ταϊβάν

Πρόσφατες επιστημονικές έρευνες έχουν φέρει στο φως στοιχεία σχετικά με πρωτο-Αυστρονήσιους λαούς που εγκαταστάθηκαν στην Ταϊβάν πριν το 6.000 π.Χ. και είναι πρόγονοι των σημερινών αυτοχθόνων λαών της νήσου. Μεταξύ των σημερινών αυτοχθόνων και από το Μάιο του 2008, το κράτος αναγνωρίζει επίσημα 14 φυλές: Ami, Atayal, Bunun, Kavalan, Paiwan, Puyuma, Rukai, Saisiyat, Sakizaya, Sediq, Tao (Yami), Thao, Truku και Tsou. Υπάρχει ακόμη μία δωδεκάδα φυλών που δεν αναγνωρίζεται. Οι λαοί αυτοί έχουν σήμερα πληθυσμό περίπου 510.000 άτομα και αποτελούν το 2,2% του συνολικού πληθυσμού της Ταϊβάν. Το υπόλοιπο και μεγαλύτερο τμήμα των Ταϊβανών είναι κινεζικής καταγωγής ή άτομα με διαφορετικής προέλευσης προγόνους. Πιο συγκεκριμένα, γενετικές έρευνες σε ευρύ πληθυσμό της χώρας αποκάλυψαν ότι το 80% των ταϊβανών έχουν πρόγονο προερχόμενο από τους αυτόχθονες.

19ος αιώνας

Την ίδια εποχή οι Άγγλοι, στην προσπάθειά τους να πετύχουν το «άνοιγμα» των κινεζικών λιμανιών, άρχισαν να εισάγουν και να διαδίδουν στους Κινέζους το όπιο. Όταν, το 1840, οι Κινέζοι αντέδρασαν, άρχισε ο πόλεμος που έμεινε στην Ιστορία γνωστός σαν ο «πόλεμος του οπίου». Τελικά οι Κινέζοι νικήθηκαν και αναγκάστηκαν να δεχτούν το εμπόριο του οπίου, να παραχωρήσουν στην Αγγλία το Χον Κον (Hong Kong) και να επιτρέψουν στα αγγλικά εμπορικά πλοία να χρησιμοποιούν πέντε λιμάνια.

Το 1844 οι ΗΠΑ και η Γαλλία πέτυχαν καινούρια προνόμια και παραχωρήσεις σε βάρος της Κίνας. Μέσα σε λίγα χρόνια η Κίνα έχασε πολλές κτήσεις και επαρχίες της από τους Ευρωπαίους. Παράλληλα, η οικονομική διείσδυση των Ευρωπαίων γίνεται μεγαλύτερη, με αποτέλεσμα η οικονομία της να εξαρτάται αποκλειστικά από τις ευρωπαϊκές εμπορικές εταιρείες.

Ο πρώτος σινοϊαπωνικός πόλεμος έκλεισε με τη συνθήκη του Shimonoseki ξεκάθαρα υπέρ της Ιαπωνίας. Τον Απρίλιο του 1895, η Κίνα παραχώρησε επ'αόριστον στην Ιαπωνία την απόλυτη κυριαρχία της Ταϊβάν και των νήσων Pescadores (Penghu). Έκτοτε και για 50 χρόνια, η Ταϊβάν διατέλεσε Ιαπωνική αποικία. Οι Ιάπωνες διοίκησαν την Ταϊβάν με αναμφίβολη αυστηρότητα, έφτιαξαν όμως στο νησί δρόμους, σιδηρόδρομο και νοσοκομεία, ενώ παράλληλα επέβαλλαν ως επίσημη την ιαπωνική γλώσσα.

20ός αιώνας

Πίσω στην Κίνα, πολλοί φωτισμένοι διανοούμενοι προσπαθούν να δώσουν νέα ώθηση και οργάνωση του κράτους. Ξεσπούν διάφορες λαϊκές εξεγέρσεις που καταστέλλονται από τις συντηρητικές δυνάμεις, όπως η εξέγερση των Μπόξερ το 1900. Τελικά οι διάφορες επαναστατικές τάσεις ενώθηκαν και ίδρυσαν το Κουομιντάν. Το 1912 καταλύεται η αυτοκρατορία κι η χώρα ανακηρύσσεται δημοκρατία στις 12 Μαρτίου στην πόλη Ναντσίνγκ με πρόεδρο τον Σον Γιάτ Σεν.

Παράλληλα, υπήρχαν διάφοροι τοπικοί κυβερνήτες, οι οποίοι εξουσίαζαν μια ορισμένη περιοχή ο καθένας και εισέπρατταν τους φόρους για λογαριασμό τους, με ιδιωτικούς στρατούς και που ο καθένας τους προσπαθούσε να επεκτείνει την περιοχή του σε βάρος των άλλων, υποδαυλιζόμενος από τους Ευρωπαίους. Την οξύτητα αυτή σταμάτησε το 1927 ο Τσαν Κάι Σεκ, όταν με το Κουομιντάν κατέλαβε την εξουσία.

Οι Ιάπωνες, εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες αυτές, εισέβαλαν στη Μαντζουρία το 1931 και ίδρυσαν το κράτος του Μαντζουκούο. Η ηγεσία του Κουομιντάν, αντί να οργανώσει την αντίσταση της χώρας, στράφηκε εναντίον των οπαδών του Μάο Τσετούνγκ και έτσι επήλθε η διάσπαση του Κουομιντάν. Τελικά οι Ιάπωνες, το 1937, κατέλαβαν ολόκληρο το βόρειο τμήμα της χώρας. Στο διάστημα μεταξύ του 1937 και του 1942 έγιναν πολλές προσπάθειες να ενωθούν τα δύο κινήματα του Κουομιντάν κι εκείνου στο οποίο είχε την ηγεσία το κομμουνιστικό κόμμα, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Το 1946 οδηγήθηκαν σε σύγκρουση, που τέλειωσε με τη νίκη του Μάο Τσε Τον, ενώ ο Τσιαν Κάι Σεκ αναγκάστηκε να περάσει στο νησί Ταϊβάν και ίδρυσε το 1949 την Δημοκρατία της Κίνας. Mεταξύ ενάμιση και δύο εκατομμύρια πρόσφυγες, στρατιώτες κατά κόρο, τον ακολούθησαν από την ηπειρωτική Κίνα.

Κυβέρνηση της Ταϊβάν

Το Κουομιντάν από αυτό το σημείο και μετά έλεγχε στρατιωτικά την Ταϊβάν, τις νήσους Τσιν μεν και Μάτσου, μαζί με τις νήσους Πράτας και Νάνσα, ενώ υποστήριζε ότι στην πραγματικότητα διοικούσε ολόκληρη τη Κίνα. Από την άλλη μεριά, οι κομμουνιστές υποστήριζαν ότι αυτοί διοικούσαν τη Κίνα μαζί με τη Ταϊβάν και πως δεν υπήρχε Δημοκρατία της Κίνας. Μέρος δε ταϊβανών που ήλπισαν με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου σε μία τοπική κυβέρνηση, είδαν τις ελπίδες τους να σβήνουν, έπειτα και από την γενικευμένη καταστολή που ξεκίνησε με τα θλιβερά γεγονότα της 28ης Φεβρουαρίου 1947. Τα γεγονότα αυτά είναι κοινώς αποδεκτά στην Ταϊβάν ως 228 Incident ή και ως 2/28. Η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας με ηγέτη τον στρατηλάτη Τσιαν Κάι Σεκ, κατέστη όλο και πιο δικτατορική, επιβάλλοντας το 1949 στρατιωτικό νόμο που ίσχυε μέχρι το 1987, ως τρόπος για να καταστείλει την οποιαδήποτε αντίδραση της αντιπολίτευσης. Αυτή η περίοδος έγινε γνωστή ως Λευκή τρομοκρατία (White terror).

Τη δεκαετία του 1950, κι ενώ η εμπόλεμη κατάσταση μεταξύ των εθνικιστών και των κομμουνιστών συνεχιζόταν, τα παράκτια στην Κίνα νησιά Τσιν μεν βομβαρδίστηκαν επί μήνες από το κινεζικό πυροβολικό, χωρίς όμως να καταφέρει η Κίνα να τα προσαρτήσει.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 και 1970, η Δημοκρατία της Κίνας διατήρησε ένα αυταρχικό καθεστώς ενώ η ταχεία οικονομική ανάπτυξη, γνωστή ως θαύμα της Ταϊβάν, ήταν το αποτέλεσμα του φορολογικού καθεστώτος, ανεξάρτητο από την ηπειρωτική Κίνα, και υποστηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, από τις ΗΠΑ με τη ζήτηση ταϊβανικών προϊόντων και επιχορηγήσεις. Αποτέλεσμα αυτών των δράσεων ήταν η Ταϊβάν να γίνει η δεύτερη πιο ταχέως αναπτυσσόμενη οικονομία της Ασίας μετά την Ιαπωνία.

Μετά το θάνατο του Τσιαν Κάι Σεκ το 1975, πρόεδρος έγινε ο γιος του Τσιαν Τσιν Κούο, ο οποίος ξεκίνησε μεταρρυθμίσεις. Το 1987, ο στρατιωτικός νόμος άρθηκε. Η διαδικασία εκδημοκρατισμού και ο εκλογικός νόμος του 1996 οδήγησαν τελικά στις πρώτες άμεσες προεδρικές εκλογές με καθολική συμμετοχή όλων των ενήλικων πολιτών. Ο πρώτος εκλεγμένος από το λαό πρόεδρος αλλά και γεννημένος στην Ταϊβάν, Λι Τεν Χουί (Lee Teng-Hui, γεν.1923), άρχισε τον εκδημοκρατισμό της χώρας. Ο Λι συνολικά διατέλεσε πρόεδρος από το 1988 έως το 2000 και αποδείχθηκε θερμός υποστηρικτής της ταϊβανικής συνείδησης.

άλλες γλώσσες
Acèh: Taiwan
Afrikaans: Republiek China
Alemannisch: Republik China
العربية: تايوان
অসমীয়া: টাইৱান
azərbaycanca: Çin Respublikası
تۆرکجه: تایوان
Boarisch: Republik Kina
Bikol Central: Taiwan
беларуская: Тайвань
беларуская (тарашкевіца)‎: Рэспубліка Кітай
български: Република Китай
भोजपुरी: ताइवान
বাংলা: তাইওয়ান
བོད་ཡིག: ཐའེ་ཝན།
বিষ্ণুপ্রিয়া মণিপুরী: তাইৱান
brezhoneg: Republik Sina
bosanski: Tajvan
Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄: Dṳ̆ng-huà Mìng-guók
нохчийн: Тайвань
Tsetsêhestâhese: Republic of China
کوردی: تایوان
qırımtatarca: Çin Cumhuriyeti
kaszëbsczi: Tajwan
Чӑвашла: Тайвань
Cymraeg: Taiwan
dansk: Taiwan
dolnoserbski: Republika Chinskeje
डोटेली: ताइवान
ދިވެހިބަސް: ޖުމްހޫރީ ޗައިނާ
ཇོང་ཁ: ཏའི་ཝཱན་
eʋegbe: Taiwan
English: Taiwan
Esperanto: Tajvano
euskara: Taiwan
فارسی: تایوان
suomi: Taiwan
føroyskt: Taivan
français: Taïwan
Nordfriisk: Taiwan (republiik)
Frysk: Taiwan
Gaeilge: An Téaváin
贛語: 中華民國
galego: Taiwán
गोंयची कोंकणी / Gõychi Konknni: तैवान
ગુજરાતી: ચીની ગણતંત્ર
客家語/Hak-kâ-ngî: Chûng-fà Mìn-koet
עברית: טאיוואן
Fiji Hindi: Republic of China
hrvatski: Republika Kina
hornjoserbsce: Chinska republika
Kreyòl ayisyen: Taywann
Հայերեն: Թայվան
interlingua: Republica de China
Bahasa Indonesia: Republik Tiongkok
Interlingue: Taiwan
Ilokano: Taiwan
italiano: Taiwan
日本語: 中華民国
Basa Jawa: Républik Cina
ქართული: ტაივანი
Qaraqalpaqsha: Tayvan
Kabɩyɛ: Tayɩwanɩ
қазақша: Тайвань
ភាសាខ្មែរ: តៃវ៉ាន់
한국어: 중화민국
kurdî: Taywan
kernowek: Taywan
Кыргызча: Тайвань
Lëtzebuergesch: Republik China (Taiwan)
Limburgs: Taiwan
Ligure: Taiwan
lumbaart: Taiwan
lingála: Taiwan
لۊری شومالی: تایڤان
lietuvių: Taivanas
मैथिली: ताइवान
Malagasy: Taiwan
олык марий: Тайвань
Māori: Taiwana
Baso Minangkabau: Taiwan
македонски: Република Кина
മലയാളം: തായ്‌വാൻ
монгол: Тайвань
مازِرونی: تایوان
Dorerin Naoero: Republik Tsiene
Nāhuatl: Taihuan
Plattdüütsch: Republiek China
नेपाली: ताइवान
Nederlands: Taiwan
norsk nynorsk: Republikken Kina
ଓଡ଼ିଆ: ତାଇୱାନ
ਪੰਜਾਬੀ: ਤਾਈਵਾਨ
Papiamentu: Republika di China
Picard: Taïwan
पालि: तैवान
Piemontèis: Taiwan
پنجابی: تائیوان
português: Taiwan
Runa Simi: Chunwa Republika
română: Taiwan
русиньскый: Тайван
Kinyarwanda: Tayiwani
संस्कृतम्: तैवान
sicilianu: Taiwan
davvisámegiella: Taiwan
srpskohrvatski / српскохрватски: Republika Kina
සිංහල: තායිවානය
Simple English: Republic of China
slovenčina: Taiwan
slovenščina: Tajvan
Gagana Samoa: Saina Taipei
chiShona: Taiwan
Soomaaliga: Taywan
српски / srpski: Република Кина
SiSwati: IThayiwani
Seeltersk: Republik China
Basa Sunda: Républik Tiongkok
svenska: Taiwan
Kiswahili: Jamhuri ya China
తెలుగు: తైవాన్
tetun: Taiwán
тоҷикӣ: Тайван
ትግርኛ: ታይዋን
Türkmençe: Taýwan
Tagalog: Taiwan
Türkçe: Tayvan
татарча/tatarça: Кытай Җөмһүрияте
удмурт: Тайвань
ئۇيغۇرچە / Uyghurche: تەيۋەن
українська: Республіка Китай
اردو: تائیوان
oʻzbekcha/ўзбекча: Xitoy Respublikasi
Tiếng Việt: Đài Loan
West-Vlams: Taiwan
Volapük: Tayvän
Wolof: Taaywaan
吴语: 中华民国
хальмг: Китдин Орн
მარგალური: ტაივანი
Vahcuengh: Cunghvaz Minzgoz
Zeêuws: Taiwan
中文: 中華民國
文言: 中華民國
Bân-lâm-gú: Tiong-hoâ Bîn-kok
粵語: 中華民國