Эдвін Крэбс

Эдвін Крэбс
англ.: Edwin Gerhard Krebs
Дата нараджэння

6 чэрвеня 1918(1918-06-06) [1]

Месца нараджэння

Лансінг, ЗША

Дата смерці

21 снежня 2009(2009-12-21) [2] [3] [4] [5] [1] (91 год)

Месца смерці

Сіэтл, штат Вашынгтон, ЗША

Грамадзянства

ЗША

Род дзейнасці

біяхімік, прафесар універсітэта, хімік

Навуковая сфера

біяхімія

Месца працы

Вашынгтонскі ўніверсітэт

Альма-матар

Ілінойскі ўніверсітэт [d]
Ілінойскі ўніверсітэт ва Урбана-Шампейн [d]
Washington University School of Medicine [d]
Універсітэт Вашынгтона ў Сент-Луісе [d]

Узнагароды і прэміі

Нобелеўская прэмія Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне ( 1992)

Эдвін Крэбс ( англ.: Edwin Gerhard Krebs, 6 чэрвеня 1918, Лансінг21 снежня 2009, Сіэтл, ЗША) — амерыканскі вучоны ў галіне біяхіміі, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне разам з Э. Фішэрам у 1992 годзе «за адкрыцці, якія тычацца зваротнага фосфарыліравання бялкоў як механізму біялагічнай рэгуляцыі».

Біяграфія

Эдвін Крэбс нарадзіўся 6 чэрвеня 1918 года ў мястэчку Лансінг ( штат Аёва) у сям'і прэсвітарыянскага святара. Крэбс паступіў у 1936 годзе ва ўніверсітэт Ілінойса. Пасля яго заканчэння ў 1940 годзе, атрымаў медыцынскую адукацыю ў медыцынскай школе ў Вашынгтонскім універсітэце ў Сэнт-Луісе (Сэнт-Луіс, Місуры), якую скончыў у 1943 году. Да 1946 года служыў у ваенна-марскіх сілах ЗША. Пасля дэмабілізацыі Крэбс працягнуў навуковаю адукацыю ў біяхімічнай лабараторыі Карла і Тэрэзы Коры, якія атрымалі Нобелеўскую прэмію ў 1947 годзе за даследаванні ператварэння глікагену. Там ён займаўся узаемадзеяннем пратаміну і фосфарылазы. Праз два гады ў 1948 годзе Крэбс вырашыў працягнуць заняткі біяхіміяй і пачаў працаваць ва ўніверсітэце Вашынгтона ў Сіэтле. У 1953 годзе разам з Эдмандам Фішэрам, які прыехаў ва ўніверсітэт з Швейцарыі, стаў займацца даследаваннем рэгуляцыі актыўнасці глікагенфосфарылазы.

Яны вывучалі фермент глікагенфосфарылазы і выявілі, што серыя рэакцый, выкліканых гармонамі і кальцыем, прыводзіць да актывацыі-інактывацыі гэтага ферменту. Актывацыя-інактывацыі ферменту выклікалася яго зваротным фосфарыліраваннем. Працэс, які адкрылі Фішэр і Крэбс, каталізуе двума ферментамі: пратэінкіназай і фасфатазай. Пратэінкіназы (найбольш распаўсюджаная з іх - тыразінкіназа) пераносіць фасфатных групу з АТФ на гідраксільную групу ферменту. Пры гэтым канфармацыя ферменту змяняецца, і ён становіцца каталітычна актыўным. Затым бялковая фасфатазы адчыплыет фасфатную групу, і фермент вяртаецца ў першапачатковую неактыўную форму. Аказалася, што такое цыклічнае рэгуляванне ферментатыўнай актыўнасці і адпаведных метабалічных працэсаў надзвычай шырока распаўсюджана ў прыродзе. [6] [7]

Аўтар навуковых прац па вывучэнні механізмаў рэгуляцыі біяхімічных рэакцый у клетках.

Разам з Э. Фішэрам адкрыў шэраг ферментаў, што зваротна фасфарыліруюць бялкі.

Крэбс памёр 21 снежня 2009 года. У яго засталіся жонка Вірджынія і трое дзяцей. [8]

іншыя мовы
العربية: إدوين كريبس
čeština: Edwin G. Krebs
español: Edwin G. Krebs
euskara: Edwin Krebs
français: Edwin G. Krebs
hrvatski: Edwin G. Krebs
Bahasa Indonesia: Edwin Krebs
italiano: Edwin Krebs
қазақша: Эдвин Кребс
Plattdüütsch: Edwin Gerhard Krebs
پنجابی: ایڈون کربز
português: Edwin Krebs
русский: Кребс, Эдвин
Simple English: Edwin G. Krebs
slovenščina: Edwin G. Krebs
Kiswahili: Edwin Krebs
Türkçe: Edwin G. Krebs
українська: Едвін Кребс
Tiếng Việt: Edwin G. Krebs
Yorùbá: Edwin G. Krebs