Сунэ Бергстрэм

Сунэ Бергстрэм
шведск.: Karl Sune Detlof Bergström
Sune Bergström.jpg
Дата нараджэння

10 студзеня 1916(1916-01-10)[1][2][3]

Месца нараджэння

Стакгольм, камуна Стакгольм, лен Стакгольм, Швецыя[4][1]

Дата смерці

15 жніўня 2004(2004-08-15)[5][2][3] (88 гадоў)

Месца смерці

Стакгольм, камуна Стакгольм, лен Стакгольм, Швецыя[5]

Месца пахавання

Паўночныя могілкі Стакгольма[6]

Грамадзянства

Flag of Sweden.svg Швецыя

Дзеці:

Свантэ Паабо

Род дзейнасці

біяхімік, хімік

Навуковая сфера

Біяхімія

Месца працы

Лундскі ўніверсітэт
Каралінскі інстытут

Альма-матар

Стакгольмскі ўніверсітэт

Узнагароды і прэміі


Сунэ Бе́ргстрэм (шведск.: Karl Sune Detlof Bergström; 10 студзеня 1916, Стакгольм, Швецыя — 15 жніўня 2004) — шведскі біяхімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне ў 1982 годзе разам з Б.Самуэльсанам і Дж.Вейнам «за адкрыцці, якія датычацца простагландзінаў і блізкіх да іх біялагічна актыўных рэчываў».

Біяграфія

Скончыў Каралінскі інстытут у Стакгольме ў 1943 годзе. З 1947 года ў Лундскім універсітэце, з 1958 года і ў 19701977 гадах рэктар у Каралінскім інстытуце, з 1960 года ў Базельскім універсітэце (Швейцарыя).

Прафесар (1947).

У 1975 годзе Бергстрэм быў прызначаны ў Савет дырэктараў Нобелеўскага фонду ў Швецыі[7].

У тым жа годзе ён атрымаў прэмію Луізы Грос-Хорвіц ў Калумбійскім універсітэце разам з Бенгтам Самуэльсанам.

Аўтар навуковых прац па хіміі і біяхіміі простагландзінаў, біясінтэзе і абмене жоўцевых кіслот і халестэрыну, біяхіміі гепарыну.

Член Каралеўскай Шведскай АН. Замежны член АН СССР (1976), АМН СССР (1982), Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук у Бостане.

Бацька палеагенетыка Свантэ Паабо.

іншыя мовы