Picatostes

Torrija.

El picatoste ye un dulce d'orixe francés.[1] Consiste nuna rebanada de pan (davezu de dellos díes) que ye papada en lleche o vinu y, en siendo rebozada en güevu, friesen nun sartén con aceite. Adulzense con miel, melaza o azucre y ye arumada con canela.

El so consumu ye típicu de la Cuaresma[2] y de la Selmana Santa.[3]

Hestoria

Torrijas.

La primer referencia conocida a un productu paecíu ta la obra de Apicio. Él compiló una colección de recetes llatines que data de los sieglos IV o V. El recetario menta que la rebanada de pan tien de somorguiase en lleche, ensin mentar el güevu, y nun-y da un nome especial. llamales aliet dulcia (otru platu duce).[4]

El pan migado en lleche y adulzáu foi conocíu llargamente na Europa medieval so los nomes de suppe dorate, soupys yn dorye, tostées dorées y payn purdyeu. Martino da Como escribió una receta. Esti pan jugoso yera sirvíu de cutiu con aves de caza y otres carnes. La palabra soup o suppe nos nomes citaos #referir a que foi somorguiada nun líquidu, una sopa".[5]

Yá nel sieglu XIV, el recetario -y viandier de Taillevent presentaba la receta de les tostaes doraes» (tostées dorées), que se #rañar en yema de güevu batíu antes de pasales pola sartén y espolvoriscales con azucre.[6][7]

N'España, la torrija o torreja apaez yá documentada nel sieglu XV, citada por Juan del Encina: «miel y munchos güevos pa faer torrejas», al paecer como platu indicáu pa la recuperación de parturientas. Les primeres recetes remontense al Llibru de Cozina de Domingo Hernández de Maceras (1607) y Arte de cozina, pastelería, vizcochería y conservería de Francisco Martínez Motiño (1611). La torrija yera a empiezos de sieglu XX bien habitual nes tabiernes de Madrid y sirvíase con vasos de vinu (chatos).[8]

La so asociación a la Cuaresma débese seique a la necesidá d'aprovechamientu del pan sobrante, que, mientres el tiempu en que nun se podía comer carne, yera por ello menos consumíu, anque les families ellaboraben la mesma cantidá.[cita [ensin referencies]

Pa faeles con lleche calez, lleche con azucre y canela nun cazo. Primero que llegue a ferver retírase y échase sobre les rebanadas de pan, dispuestes nuna fonte. Déxase'l pan a remueyu mientres media hora. Trescurríu esi tiempu se rebozan en farina y güevu y tuéstense en abudante aceite caliente.[9][9] Cuando tean doraes esmúcense y pásense a una fonte onde s'espolvorisquen con azucre y canela. Sírvense calientes.[9]

Otra forma de preparales ye remoyar un pocu'l pan, rociándole agua con un pocu de sal y dexalo reposar húmedu unes hores.[10] Darréu, espónxense les rebanadas nuna fonte con vinu una a una por que se papen bien. Darréu bátese'l güevu y se rebozan en farina pa freirlas per dambos llaos nun sartén con aceite d'oliva. Darréu les torrijas sáquense, esmúcense un pocu y dispónense nel platu. Cuando s'emplega vinu na preparación de les torrijas suel ser emplegase vieno blancu, vieno duce de moscatel[10] o vinu duce de pases.[10][10]

Puede faese un almíbar calecíu agua con miel, azucre y melaza a partes iguales y removiendo bien l'amiestu pa dexala homoxénea.[10] Cuando esti arreglo ta termináu echense a les torrijas, xixilando que toes se papen bien.[10]

Pueden tomase calientes o fries.[9][10]

Suelen aguantar en bon estáu solamente un par de díes, una y bones la lleche formiento.[11] Sicasí, les torrijas de vinu suelen aguantar más tiempu en bon estáu.[11]

Pueden preparar con pan del día anterior o con una masa especial preparada pa ello.[11]

Other Languages
Alemannisch: Arme Ritter
Boarisch: Bofesn
български: Пържена филийка
Deutsch: Arme Ritter
Ελληνικά: Αυγόψωμο
English: French toast
Esperanto: Pankuko
español: Torrija
euskara: Torrada
français: Pain perdu
עברית: פרנץ' טוסט
italiano: French toast
Nederlands: Wentelteefje
polski: Torrija
português: Rabanada
Simple English: French toast
српски / srpski: Prženice
West-Vlams: Klakoars
ייִדיש: אייער ברויט
中文: 西多士
粵語: 西多士