Ostrogodos

Reinu ostrogodu n'Italia.

Los ostrogodos foron un pueblu xermánicu procedente de la división que sofrieron los godos nel sieglu IV.

Los godos que s'allugaron al este del ríu Dniéster, nes tierres alredor del mar Negru (lo que güei ye parte de l'actual Ucrania y Bielorrusia), formaron una confederación colos pueblos de les estepes conocida como greutungos.[1][1] Los greutungos tuvieron somorguiaos a los hunos dende l'añu 375, añu nel que vencieron al rei Hermanaricu, hasta la batalla de Nedao, asocedida en 454, cuando repunxeron la so independencia, y los ostrogodos, como pasaron a denomase, afitáronse como un pueblu federáu de Roma.[2]

Postreramente xuniéronse-yos otros godos que fuxeran de les sos tierres a la llegada de los hunos. Nel añu 474 Teodoricu'l Grande resultó escoyíu rei, y col tiempu convirtióse nel más conocíu de los monarques ostrogodos. Hebo dellos periodos de guerres y tregües ente él y l'emperador bizantín Zenón. En 488, Teodoricu invadió Italia y en 493 ganó y dio muerte n'Adda a Odoacru, rei de los hérulos.

Tres la so muerte nel añu 526, la situación volvióse tan xabaz que nel 535 l'emperador bizantín Xustinianu I unvió al so xeneral Belisariu escontra los exércitos ostrogodos n'Italia. La superioridá del exércitu bizantín foi la clave pal esterminiu y l'entartallamientu de la resistencia ostrogoda.

Esti pueblu quedó finalmente asimiláu de mou  gradual por otres tribus xermániques, tales como los vándalos y los francos.

Reis

Greutungos

Cola invasión de los hunos la mayor parte del pueblo greutungu tuvo baxo la dominación de los hunos. Ye un periodu que Jordanes denomina interregno y que duró dos xeneraciones.[3]

Hebo una parte del pueblu que constituyó una confederación xunto colos alanos y una parte de los hunos, qu'escaparon a la espansión de los hunos cruzando'l Danubiu en 376.[4] En 380 l'emperador Gracianu ubicó a los greutungos d'Alatéu y Safrax nes provincies de Valeria y Panonia II,[5] d'au nun diben espulsalos hasta l'añu 427.[6]

  • 376–¿?: Videricu (Widoric) Yera un neñu, mandatu exercíu polos duces Safrax y Alatéu
  • Finales del sieglu IV y entamos del sieglu V: duces Safrax y Alatéu.

Ostrogodos

Other Languages
aragonés: Ostrogodos
العربية: قوط شرقيون
azərbaycanca: Ostroqotlar
беларуская: Остготы
български: Остготи
brezhoneg: Ostrogoted
català: Ostrogots
čeština: Ostrogóti
Чӑвашла: Остготсем
Cymraeg: Ostrogothiaid
Deutsch: Ostgoten
Ελληνικά: Οστρογότθοι
English: Ostrogoths
Esperanto: Ostrogotoj
eesti: Idagoodid
euskara: Ostrogodo
français: Ostrogoths
galego: Ostrogodos
hrvatski: Istočni Goti
Հայերեն: Օստգոթեր
Bahasa Indonesia: Ostrogoth
italiano: Ostrogoti
日本語: 東ゴート族
ქართული: ოსტგუთები
한국어: 동고트인
Latina: Ostrogothi
lumbaart: Ostrogoti
lietuvių: Ostgotai
latviešu: Ostgoti
македонски: Остроготи
Bahasa Melayu: Ostrogoth
Mirandés: Ostrogodos
Plattdüütsch: Ostgoten
Nederlands: Ostrogoten
norsk nynorsk: Austgotarar
norsk: Østgotere
occitan: Ostrogòt
polski: Ostrogoci
português: Ostrogodos
română: Ostrogoți
русский: Остготы
sicilianu: Ostrogoti
Scots: Ostrogoths
srpskohrvatski / српскохрватски: Ostrogoti
Simple English: Ostrogoths
slovenčina: Ostrogóti
српски / srpski: Остроготи
svenska: Ostrogoter
Türkçe: Ostrogotlar
татарча/tatarça: Остготлар
українська: Остготи
oʻzbekcha/ўзбекча: Ostgotlar
Tiếng Việt: Người Ostrogoth
吴语: 东哥特人
中文: 東哥德人
粵語: 東哥德人